Presentatie Open Dag 2014

Het hierna volgende is een deel van wat er te zien en te lezen was, met alles waar het naar verwijst (hier met links naar de betreffende pagina's op de website).

Genealogie

Weten wie je voorouders waren, waar ze gewoond hebben, wat ze deden. De helft van hen was vrouw, dat is zeker.

Mijn opa Buschmann, die ik gewoonlijk mijn grootvader noem, heb ik nooit gekend, omdat hij enige jaren voordat ik geboren werd overleed. Alles wat ik weet heb ik van mijn vader. Die vertelde ons vroeger heel spannende verhalen, die hij zelf van zijn vader had gehoord. Vaag weet ik nog wel iets over mijn oma Buschmann en dat ze in een huis op Het Kalf te Zaandam woonde. Natuurlijk heb ik nog wel een paar foto's van haar en ook heb ik een mooie tekening, die mijn vader gemaakt heeft.
  Ik herinner me mijn opa Buijs nog wel, want ik was 11 toen hij overleed. Hij kon op het laatst nauwelijks nog lopen door de reuma die hij had. Wat ik nog meer van hem weet is wat mijn moeder over hem heeft verteld. Oma Buijs heb ik goed gekend en zij heeft gelukkig zelf nog mogen meemaken dat ze oma werd.

In 1980 ben ik begonnen met genealogisch onderzoek en ik ben er nog steeds mee bezig. Elke vondst roept weer nieuwe vragen op en al die vragen wil ik voor mezelf beantwoorden en ook ter beschikking stellen aan geïnteresseerden. Inmiddels ben ik al een heel eind terug in de tijd. Waar mogelijk heb ik er bijzonderheden bij gezocht, soms uit oude notariële aktes.

Wat is dat toch met herinneringen?

Herinneringen zijn mooi, maar wat gebeurt er als je ze niet opschrijft? Het wil nog wel eens gebeuren dat spannende verhalen na verloop der tijd toch een iets andere inhoud krijgen. Anders gezegd: klopt de overlevering wel? Wat herinneren degenen die na ons komen zich nog van ons? Zou het niet veel handiger zijn als wij nu datgene wat wij beleefden op zouden schrijven? Met een computer in bijna elk huisgezin moet dat toch niet zo'n verschrikkelijk werk zijn (en anders bestaat er ook nog zoiets als pen en papier). Dan zou er veel minder twijfel zijn over gebeurtenissen waar zij die na ons komen alleen iets over weten omdat ze er ergens wel eens iets over hebben gehoord, van iemand die het misschien ook wel weer van een ander vernomen heeft.

Als een dierbare overlijdt is het de herinnering die blijft. De verhalen, de foto's, laten we de herinneringen levend houden aan hen die ons zijn voorgegaan.

Op zoek naar een nieuwe hobby?

Genealogie beoefenen is het je verdiepen in waar je uit bent voortgekomen en daar serieus naar op zoek gaan. Anders gezegd, het op zoek gaan naar je "wortels". Toch is het meer dan het enkel verzamelen van namen van voorouders en de jaartallen die daar bij horen. Er zijn mensen die niet begrijpen wat je nu in genealogie ziet, want al die mensen zijn dood ...
  Ja, voorouders leven niet meer, maar ze hebben wel geleefd, ze hebben hun rol gespeeld in de maatschappij, maakten van alles mee, werden vader en moeder, zonder hen zouden we er niet zijn geweest. Een beetje dankbaarheid van onze kant zou dan ook niet misplaatst zijn.
  Hoe verder je teruggaat in de tijd, hoe groter het aantal voorouders. Kijk maar eens naar het aantal:

    ouders: 2
    grootouders: 4
    overgrootouders: 8
    bet-overgrootouders: 16
    bet-bet-overgrootouders: 32

en ga zo maar door. Elke generatie verder terug in de tijd betekent een verdubbeling van het aantal. Ook zul je merken dat de plaatsen van herkomst steeds verder weg liggen. Soms zelfs over de grens. Een waarschuwing voor de toekomstige genealoog is dan ook zeker op zijn plaats: het is verslavend! Elke vondst roept weer nieuwe vragen op. Wanneer eindigt de zoektocht?
  Voor mij is genealogie de mooiste hobby die ik ooit heb gehad.

10 jaar geleden: de geboorte van Meike Lianne Hart

Maeiken in het schapraeiken (...) "Goed, Hansje zat dus in de kelder. Maar Maeiken dan? Ook daarop geeft de encyclopedie antwoord: zij zat in de provisiekast! Het is leuk en interessant om te weten hoe men het vroeger aan zijn familie liet blijken dat er gezinsuitbreiding plaats zou gaan vinden. Tegenwoordig gaat het anders: er wordt gewoon over gepraat. Wij zouden weer opa en oma gaan worden, en Fleur en Quentin zouden een broertje of zusje krijgen. Het was een heerlijk moment! Ik weet nog precies waar ik was toen ik het hoorde: in Rotterdam, bij mijn zus op verjaarsvisite. De roze wolk bleef de hele weg naar huis voor de auto uit zweven."

60 jaar geleden: het overlijden van Neeltje Koomen

Neeltje Koomen (29), geboren in 1889 te Edam, trouwde op 31 december 1913 te Amsterdam met Weiert Gottfried Buschmann. Hij was bij de Marine en samen hadden ze al een dochter. Dit kind werd bij het huwelijk erkend. Neeltje overleed te Oostzaan op 29 oktober 1954. Al haar vier kinderen waren toen al getrouwd. Vaag herinner ik me haar nog, want ik was toen vijf.

65 jaar geleden: werd ik geboren te Koog aan de Zaan

Daar kan ik me zelf niets van herinneren maar ik heb wel in mijn eigen verhaal opgeschreven wat ik er van mijn ouders van weet.

70 jaar geleden: het overlijden van Sijtje Langenberg

Sijtje Langenberg (59) werd op 17 februari 1862 in een zgn. toemolen in de Starnmeer geboren als laatste kind uit het tweede huwelijk van haar vader Cornelis Langenberg met Jantje Hillen. Op haar geboorteakte staat de naam van haar moeder vermeld als Jantje Volkers. Ze trouwde in 1888 met Pieter Koomen, met wie zij vijf kinderen kreeg. Sijtje overleed op 11 januari 1944 te Zaandam op het adres Kalf 60. Ze liet vier minderjarige kinderen na (de eerste dochter was Neeltje, die in 1913 al was getrouwd en waar ze inwoonde).

De dag waarop ik geboren werd

Het was op een mooie dag in september van het jaar 1949. Hoewel het mijn tijd was had ik weinig haast. Daarom moest mijn moeder telkens op de gang heen en weer lopen, zodat mijn geboorte niet zo lang meer op zich zou laten wachten.
  Om tien over half vier 's middags was het zover. Ik was er en ik bleek een meisje te zijn. Mijn vader en moeder, waar ik later toen ik ging praten Pappa en Mamma tegen zei, waren dolgelukkig met mij. De naam die ik kreeg was Hanny.

Op de foto: Mamma met mij op schoot (tekening die mijn vader later maakte).

75 jaar geleden: het overlijden van Pieter Koomen

Pieter Koomen (58) werd op 25 april 1867 te Edam geboren als vierde kind in het gezin van Pieter Koomen en Neeltje Molenaar. Hij trouwde in 1888 met Sijtje Langenberg, waarmee hij ruim 51 jaar getrouwd was. Hij overleed te Amsterdam op 24 mei 1939.
  Uit dit huwelijk werden vijf kinderen geboren, de eerste was Neeltje Koomen (29), geboren te Edam op 15 oktober 1889.

100 jaar geleden: Prins Hendrik bij diner in Rusland

Het was vele jaren een mooi verhaal dat mijn vader over zijn vader vertelde. Deze was bij de Marine en maakte lang geleden een diner mee, waarbij ook Prins Hendrik aanwezig was. Er moest zelfs een foto zijn waarop zowel prins Hendrik als mijn grootvader (28) te zien zouden zijn. De Tsaar was er ook bij en die zat uiteraard naast prins Hendrik. Ik heb jaren geleden het verhaal opgeschreven, zoals mijn vader het heeft verteld. Wat zou ik graag die foto hebben gezien, al was het alleen maar om er een bewijs van te hebben dat het werkelijk had plaatsgevonden.
  Hoe zat het met die foto? Zou die niet ergens te vinden zijn? Ik besloot me te richten tot het Ministerie van Defensie en ontving kort daarna een uitgebreid verslag wat er in de tijd dat mijn grootvader bij de Marine was gebeurde. Wat de foto betreft: er bestond een mogelijkheid dat die destijds in het blad "De Prins" was gepubliceerd.

Ik vertelde mijn broer van de herinneringen die Pap ons vroeger had verteld en hij wist ook dat ik die had opgeschreven om ze niet verloren te laten gaan. De laatste keer hadden we het ook over de Open Dag waar ik me inmiddels voor had opgegeven en ik vond het een mooi idee om mijn bijdrage daaraan te voorzien van de titel "Wat blijft is de herinnering". Hij vond dat ook en was zeer geïnteresseerd in het uiteindelijke resultaat.
  Het was gezellig die ochtend van de 23ste januari 2014 en het gaf me een goed gevoel dat ik naar hem toe was gegaan. Het was de laatste keer: op 11 februari ging de telefoon ... René was overleden. Hij heeft de resultaten van het hernieuwde onderzoek dus niet meer gezien.

Op dinsdag 1 april ging ik met mijn keuzedagkaartje met de trein naar Den Haag, om een bezoek te brengen aan de studiezaal van het NIMH. Het ingebonden tijdschrijft lag al voor mij klaar en de foto, waarvan het bestaan mij al bekend was, heb ik gevonden. Er werden verschillende fotokopieën van gemaakt die ik later thuis heb bestudeerd. De foto was echter te onscherp om de mensen die ik zocht er op te herkennen. Ook een mailtje naar het Koninklijk Huisarchief leidde tot niets: daar was men niet in bezit van deze foto, of andere foto's van de betreffende gebeurtenis. Jammer. Volgens de overlevering zat de zaal vol mensen, die zaten te kijken hoe de Hollanders van de hen voorgezette maaltijd zaten te genieten. En inderdaad klopt dat: het gezelschap werd van bovenaf door velen gadegeslagen.

Fragment uit: Jaarboek van de Koninklijke Marine 1913-1914 (blz. 321)

" De vriendelijkheid en de hartelijkheid, waarmede Hr. Ms. Zeeland hier is ontvangen, zijn voorbeeldeloos. Er is om zoo te zeggen eene doorloopende feestweek georganiseerd, waarbij ook onderofficieren en schepelingen niet zijn vergeten. Eene gelukkige samenwerking tusschen het ministerie van Marine en de Nederlandsche vereeniging maakten, dat o.a. twee diners aan laatstgenoemden werden aangeboden, ieder van 150 man, om toch maar niemand van de equipage over te slaan. Eene opsomming van alle beleefdheden is ondoenlijk, maar ik mag niet nalaten de buitengewoon schitterende ontvangst met groote dankbaarheid te vermelden. Naar ik vernam was niemand minder dan de vice-admiraal, chef van den marine-staf, met de regeling der ontvangst belast."

W.G. Buschmann, mijn grootvader

125 jaar geleden: de geboorte van Neeltje Koomen

Neeltje Koomen (29) werd op 15 oktober 1889 te Edam geboren als eerste dochter van Pieter Koomen en Sijtje Langenberg. Ze trouwde in 1913 met Weiert Gottfried Buschmann, met wie ze al een dochter had (zie de foto hiernaast). Daarna werden er nog drie zoons geboren. Eerst woonden ze in Amsterdam, later verhuisden ze naar Zaandam, waar hun jongste kind (Weiert Gottfried Buschmann, mijn vader) werd geboren. Neeltje overleed in 1954 in het verpleeghuis te Oostzaan.

125 jaar geleden: de geboorte van Anna Catharina Heekelaar

Anna Catharina Heekelaar (31), mijn oma, werd op 8 december 1889 te Zaandam geboren als tweede kind en tevens enige dochter geboren in het gezin van Jacob Heekelaar en Jannetje Kostelijk. Ze had weinig herinneringen aan haar vader, want toen deze in maart 1892 overleed was ze nog geen drie jaar oud. Anna trouwde in 1922 met Thomas Buijs, die toen gortpeller was.
  Uit dit huwelijk werden te Zaandijk drie kinderen geboren. De eerste was Johanna Buijs, geboren op 23 februari 1923, mijn moeder.

130 jaar geleden: het overlijden van Maartje Oosthuizen

Maartje Oosthuizen (121) werd op 21 maart 1828 als elfde en tevens laatste kind te Wormerveer geboren in het gezin van Jan Cornelisz. Oosthuizen en Maartje Gerrits de Lange. Nadat Adriaan Buijs, haar man, in 1868 was overleden hertrouwde ze in 1874 met Cornelis Heijnis, een weduwnaar die van beroep visser was. Daardoor verhuisde ze met haar drie dan nog levende zoons naar Westzaan. Hun huwelijk duurde ruim tien jaar. Op 24 juni 1884 overleed ze te Zaandijk.

140 jaar geleden: het huwelijk van Dirk Sinkeldam en Geertje Groot

Dirk Sinkeldam (48) werd op 28 februari 1850 geboren te Zaandam, in een huis aan de Oostzijde, als enige zoon van Cornelis Sinkeldam en Trijntje Moerkamp. Hij was arbeider wonende te Wijdewormer toen hij op 2 augustus 1874 trouwde met Geertje Groot. Hij had ook enige tijd als landbouwer in de Beemster gewoond, want dat staat in de akte van Militie (huwelijksbijlagen). Daaruit blijkt dat hij "in het inschrijvings-register van de gemeente Beemster van het jaar 1869 voor de ligting van het jaar 1870 is ingeschreven; dat hem bij de loting is ten deel gevallen No. 26, en dat hij vervolgens door den militieraad uithoofde van te zijn eenige wettige zoon van de dienst is vrijgesteld." Dirk kocht in mei 1893 het huis Haaldersbroekerdwarsstraat 14.
  Uit dit huwelijk werden tien kinderen geboren. De eerste was Cornelis Sinkeldam (24), geboren op 22 september 1875 te Zaandam.

Neeltje Koomen, mijn grootmoeder (oma Buschmann), met haar dochter Gijsbertje Sophia (Bep) op schoot. Gijsbertje werd te Amsterdam geboren op 12 juni 1912 (vader WGB was aan boord van de Zeeland en van Willemstad onderweg naar Paramaribo). Ze trouwde later met Arend Vinke. Oom Arie en tante Bep woonden in Zaandijk, waar ze vier kinderen kregen, drie zoons en een dochter. Een daarvan is nog in leven.

Herinneringen

In 1972 trouwde ik met een van de nakomelingen van Dirk Sinkeldam en Geertje Groot, nadat ik in 1967 van Koog aan de Zaan naar Haaldersbroek was verhuisd. Mijn ouders bleven daar nog vele jaren na mijn vertrek naar de Beemster wonen. In 1997 kregen ze een huis toegewezen in Plan Kalf (Kolonelsdiep) waar ze geruime tijd met veel plezier hebben gewoond.
  Nadat mijn vader na verschillende ziekenhuisopnames in een verpleeghuis (Oostergouw) terechtkwam lukte het een paar maanden later gelukkig om voor hen samen een plek in De Meerpaal te vinden. Hij overleed in 2006. Twee jaar later ging mijn moeder naar Amandelbloesem waar zij, tot haar overlijden in 2012, woonde.

150 jaar geleden: het overlijden van Tobias Nieuwenhuis

Tobias Nieuwenhuis (254) werd op 30 september 1792 geboren te Koog aan de Zaan, als zoon van Lambert Nieuwenhuis (Lampe Niehauß, afkomstig uit Menslage) en Hilgond Zwanenbeek. Hij was timmerman toen hij in 1815 te Zaandam trouwde met Dorothea Catharina Axsen. Zij was dienstbaar en zowel zijn vader als haar moeder waren toen overleden. Hun huwelijk duurde 45 jaar, toen overleed Dorothea (1860). Ze woonden toen te Koog aan de Zaan op het Jan Koopmanspad. Daar woonde hij nog steeds toen hij zelf op 24 december 1864 overleed. Op de overlijdensakte werd vermeld dat hij timmermansknecht was.
  Uit dit huwelijk werden 15 kinderen geboren. Het zevende kind was Antje Nieuwenhuis (127), geboren te Zaandijk op 26 februari 1824.

160 jaar geleden: het huwelijk van Adriaan Buijs en Maartje Oosthuizen

Adriaan Buijs (120) werd op 21 november 1827 als tiende en tevens laatste kind te Zaandijk geboren in het gezin van Klaas Thomasz. Buijs, arbeider, en Guurtje Willems Dekker. Hij was peldersknecht toen hij op 8 januari 1854 te Wormerveer trouwde met Maartje Oosthuizen. Zijn vader was toen al overleden, evenals haar moeder. Gaaf Pel, getrouwd met zijn zus Aagje, zijn broer Thomas Buijs en haar broers Cornelis en Dirk Oosthuizen waren als getuigen bij het huwelijk aanwezig.
  Uit dit huwelijk werden zeven kinderen geboren, allemaal zoons. De vierde was Adriaan Buijs (60), geboren te Zaandijk op 8 juli 1861.

160 jaar geleden: het huwelijk van Weiert Gottfried Buschmann en Charlotta Ratelband

Weiert Gottfried Buschmann (112), werd op 10 maart 1827 geboren in het Duitse plaatsje Nord Dunum (Ostfriesland), als zoon van Weiert Focken Buschmann en Trintke Reents. Hij vestigde zich in 1852 in Amsterdam. Daar ontmoette hij zijn aanstaande vrouw: Charlotta Ratelband, die eveneens in Amsterdam woonde. Daar traden ze op 13 maart 1854 in het huwelijk. Als getuige was daarbij o.a. zijn vijf jaar oudere broer Reinhart Gottlieb bij aanwezig.
  Charlotta was zwanger toen ze trouwde. Volgens de huwelijksakte was ze dienstbode en Weiert was smidsknecht. Hun eerste kindje, Weiert Fokke Buschmann (vernoemd naar de vader van Weiert G.), geboren op 21 mei 1854, overleed 4 dagen later. Het tweede kindje, geboren op 4 augustus 1855, kreeg dezelfde naam (zie bij 56. Daarna werden er nog vijf kinderen geboren, evenals de eerste twee te Amsterdam.

Waar komt de naam "Oosthuizen" vandaan?

De familienaam Oosthuizen is afgeleid van het gelijknamige dorp, gelegen aan de rand van de Beemster.

Aan het begin van de 17e eeuw lag Oosthuizen aan het water. Er woonden veel boeren en vissers en er was ook industrie aanwezig. Zo waren er de kaasmakerij, een scheepswerf (de schuitenmakerij genoemd) en een houtkoperij. Ook waren er twee molens: een houtzaagmolen en een korenmolen en werd er recht gesproken in het speciaal daarvoor gebouwde Regthuys. Daar zetelde ook de "Regeering" van het dorp.
  In april 1608 werden in het kasteel Purmersteyn te Purmerend de plannen doorgesproken voor het maken van een dijk om het meer de Beemster, waar Oosthuizen direct bij betrokken was. De droogmaking zelf geschiedde onder leiding van Jan Adriaansz. Leegwater.
  Na veel tegenslagen viel de Beemster uiteindelijk droog op 19 mei 1612, wat zowel vreugde als verdriet veroorzaakte. Aan de ene kant was men blij dat het ruwe werkvolk verdween en zouden de boeren geen last meer hebben van het vele water, aan de andere kant zagen de vissers hun rijke vangstgebied verloren gaan.
  Klaes Cornelisz. kon zich van dat alles niets herinneren, want dat was ver voor zijn tijd. Hij trouwde op 13 januari 1664 (350 jaar geleden) in de geref. kerk te Wormerveer als Klaes Cornelisz., j.m. van Oosthuijsen, met Hilgont Jans, j.d. te Wormerveer. Een van hun nazaten was Maartje Oosthuizen geboren te Wormerveer. Zij trouwde in 1854 met Adriaan Buijs.

170 jaar geleden: Het overlijden van Egge Sluijs

Egge Sluijs (244), geboren te Zaandijk op 5 september 1796 als zoon van Willem Sluijs en Jannetje Loon, was schoenmaker en getrouwd met Ariaantje van Keeren. Hun huwelijk duurde bijna negentien jaar en eindigde op 23 mei 1844, toen hij in hun huis aan het Gorterspad te Zaandijk stierf.
  Uit dit huwelijk werden te Zaandijk vijf kinderen geboren, de tweede was Willem Sluijs (122), geboren op 1 april 1827.

200 jaar geleden: het huwelijk van Jacob Hekelaar en Trijntje Boon

Jacob Hekelaar (248) werd op 4 juni 1788 te Wormer als derde kind geboren in het gezin van zijn vader Cornelis Hekelaar, uit zijn eerste huwelijk met Jannetje Kok. Vier dagen daarna werd hij in de kerk gedoopt. Hij was schilder toen hij op 26 juni 1814 te Wormerveer trouwde met Trijntje Boon. Zijn naam werd, evenals die van zijn vader geschreven als "Heekelaar". Hun ouders waren alle vier nog in leven: die van hem woonden evenals hijzelf te Wormer, die van haar net als zijzelf te Wormerveer.
  Gedurende zijn hele verdere leven was Jacob schilder. Na zijn overlijden in 1865 werd de "Schildersaffaire" voortgezet door zoon Lourens. Als zoon Cornelis toen nog in leven was geweest, had hij dat mogelijk gedaan, misschien wel samen met zijn broer. Cornelis was echter al in 1862 overleden.
  Uit dit huwelijk werden vier kinderen geboren te Wormerveer, allemaal zoons (bij de geboorteaangifte van zijn kinderen tekende Jacob met "Heekelaar"). De eerste zoon was Cornelis Hekelaar, geboren op 9 juni 1819 (124).

200 jaar geleden: het huwelijk van Johannes Ratelband en Reindjen Diepenbroek

Johannes Ratelband (226) werd op 3 oktober 1793 geboren te Hummelo en tien dagen later in de kerk aldaar gedoopt. Gezien de omstandigheden werd daar een vermelding aan toegevoegd: "De vader heeft zeer plegtig het kind voor het zijne erkend met herhaalde betuiging van de moeder te zullen trouwen als hij mogt weerom komen". Doopgetuige was grootmoeder Catarina Maandag, de moeder van zijn moeder. De vader hield zich aan zijn belofte en trouwde in 1795 met Garritjen Hartong, de moeder. Toen Johannes en Reindjen in 1814 zelf wilden trouwen deed zich echter een probleem voor: zijn moeder en haar beide ouders gaven weliswaar toestemming, maar hoe zat het met zijn vader? Het was niemand bekend of deze nog leefde en zo ja, waar hij zich bevond. Er moest zelfs een Proces Verbaal worden opgemaakt, waarin werd verklaard dat zijn vader waarschijnlijk "niet meer in leven of aanwezen moet zijn." En zo kon op 21 mei 1814 te Hummelo het huwelijk tussen Jan Ratelband (zo staat hij in de huwelijksakte vermeld) en Reindjen Diepenbroek toch worden gesloten.
  Uit dit huwelijk werden te Hummelo negen kinderen geboren, de zevende was Charlotta Ratelband (113), geboren op 10 november 1828.

Hierboven: de oudste foto van Jacob Hekelaar, geb. 1788.

Fragment uit Proces Verbaal, zich bevindend tussen de huwelijksbijlagen (1814)

"(...) En hebben ons deze persoonen eenpaarig voor de opregte waarheid verklaard dat hunlieden zeer wel bekend is geweest den persoon van Zweris Ratelband, eheman van Garretjen Hartog, en welke Zweris Ratelband, zo zij wel weten, is geweest in Militairen dienst van deeze lande, zijnde geweest sergeant, enz., zijnde het hunlieden verders bekend, dat hij in den jaare 1798 wegens destijds ontvangen hebbende straffe, dien dienst stil heeft verlaten, gedeserteerd en na Pruissisch territoir geweken is, en zijnde er zedert zijn vertrek destijds, van hem hoegenaamd geen berigt meer ingekomen, waaruit zij niet anders, als allerwaarschijnlijkst kunnen opmaken dat gemelde Zweris Ratelband niet meer in leven of aanwezen moet zijn."

Je vraagt je af waarom vader Zweris Ratelband nooit meer contact opnam met zijn familie, want hij leefde in 1814 echt nog wel. De vondst van zijn overlijdensakte in de zomer van 1992 (hij overleed te Middelburg) was voor mij een echte toevalstreffer.

Zie ook: genealogie Ratelband.

230 jaar geleden: het huwelijk van Cornelis Hekelaar en Jannetje Kok

Cornelis He(e)kelaar (496), geboren in 1764, trouwde in december 1784 met Jannetje Kok, dochter van Cornelis Maartensz. Kok en Trijntje de Groot, alias Trijntje Jans van Dam. Wanneer het huwelijk precies werd voltrokken weet ik niet, wel dat er op 24 december 1784 impost voor werd betaald. Na het overlijden van Jannetje in 1815 hertrouwde Cornelis in 1817 met Neeltje Stam. Zelf overleed hij in oktober 1822.
  Uit zijn eerste huwelijk werden te Wormer 11 kinderen geboren. Van drie van deze kinderen is geen naam bekend (zij werden doodgeboren of stierven kort na de geboorte), alleen dat zij begraven werden en hoeveel daarvoor werd betaald (de impost). Het derde kind was Jacob Hekelaar (248), geboren op 4 juni 1788 en vier dagen later gedoopt.

250 jaar geleden: de geboorte van Cornelis Hekelaar

Cornelis He(e)kelaar (496) was verver, thesaurier en schotgaarder en schepen, lid van de kerkeraad en werd in 1786 vermeld op de lijst van "officieren, onderofficieren en secretarissen van het genootschap van waapenhandel". Hij werd geboren te Wormer en daar op 5 augustus 1764 gedoopt als Crelis. Hij was een zoon van Jacob Cornelisz. Heekelaer en Lijsje Outgers Engels.

270 jaar geleden: het huwelijk van Jan Harmensz. Sinkeldam en Neeltje Claes

Jan Harmensz. Sinkeldam (768) kwam vermoedelijk van elders toen hij op 13 december 1744 te Beemster trouwde (RK) met Neeltje Claes. Helaas zijn er van deze periode geen impostregisters aanwezig, zodat niet bekend is waar hij vandaan kwam. Vermoedens zijn er wel. Aanvankelijk woonden zij te Grosthuizen. Later woonden zij in de Beemster, aan de Jisperweg. Hun huwelijk duurde op twee maanden na achttien jaar. Neeltje stierf in oktober 1762 en werd op de 20ste op het kerkhof begraven, samen in een kist met haar jongste kindje Joannes, die slechts twee weken oud werd. Er werd een half uur lang voor hen "geluyt".
  Uit dit huwelijk werden te Grosthuizen zeven kinderen geboren. Het eerste kind was Dirk Jansz. (Sinkeldam) (384), gedoopt op 21 februari 1748 (RK te De Goorn, doopgetuige was Maartje Klaas).

290 jaar geleden: de doop van Neeltje Hendriks Brederode

Neeltje Hendriks Brederode (979) werd op 30 april 1724 te Zaandijk gedoopt als dochter van Hendrik Aldertsz. Steen en Jannetje Hendriks. Ze trouwde op 20 september 1750 te Westzaan met Egge Eggesz. Loon, met wie ze kinderen kreeg. Hoeveel is niet bekend, maar toen ze in 1784 overleed waren er nog drie meerderjarige kinderen in leven. Een daarvan was Jannetje Loon (489), geboren omstreeks 1759.

In 2010 heb ik foto's gemaakt bij de kerk in Wormer. Cornelis Heekelaar heeft daar ruim twee eeuwen geleden een bijdrage geleverd aan de totstandkoming daarvan. Hij voorzag hij de nieuwe kerk voor een bedrag van ƒ 96,- van al het schilderwerk. Daarna, op 12 november 1808, werd de kerk ingewijd.
  Op een van de foto's die ik maakte is een detail van de zijmuur te zien:

De andere foto's zijn elders op de website te bekijken.

Zelf georganiseerde Open Dag

In 1994 was het 250 jaar geleden dat Jan Harmensz. Sinkeldam en Neeltje Claes trouwden. Dat vond ik toch wel bijzonder en daarom heb ik op 10 september van dat jaar zelf een Open Dag georganiseerd in Onder de Linden te Middenbeemster. In het blad De Schakel (eigen uitgave) werd daar uitgebreid aandacht aan besteed. Het verslag van deze dag is elders op de website te lezen.

310 jaar geleden: het huwelijk van Hendrik Brederode en Jannetje Verbeek

Heyndrick Aldertsz Brederode (1958), ook wel Hendrik Steen genoemd, trouwde in 1704 met Jannetje Heyndriks Verbeek. Wanneer en waar ze trouwden heb ik helaas (nog) niet kunnen vinden, wel dat er op 30 oktober van dat jaar te Westzaandam impost voor het huwelijk werd betaald.
  Uit dit huwelijk werden te Zaandijk zeven kinderen geboren, de jongste was Neeltje Hendriks Brederode (979), gedoopt op 30 april 1724.

340 jaar geleden: de doop van Derk Herbertse de Heus

Derk Herbertse de Heus (914) werd op 15 maart 1674 te Erichem gedoopt als Derck, zoon van Herberen de Heus en Petronelle de Ridder. Hij trouwde begin 1713 met Anneken Dercks van Beest. Hij was leenman van de graaf van Buren.
  Uit dit huwelijk werden tien kinderen geboren, de eerste was Teuneske de Heus (457), gedoopt te Erichem op 11 juni 1713.

340 jaar geleden: de doop van Johannes Jansz. Engels

Johannes Jansz. Engels (3972) werd op 26 juni 1674 te Wormer gedoopt als Joannes, zoon van Jan Pietersz. Engels en Hester Johannes Manglerius. Hij was later rolreder en burgemeester te Wormer en trouwde viermaal. Zijn eerste echtgenote was Lijsbeth Pieters Oudts/Luijts, afkomstig uit Oostzaan.
  Uit dit huwelijk werden te Wormer zes kinderen geboren, de vierde was Outger Johannesz. Engels (1986), gedoopt op 18 september 1708.

345 jaar geleden: Derck van de Pavort beleend met Den Mandenmaker

Derck van de(n) Pavordt (7350) was o.a. gerichtsman in de Kesterense schepenbank. Op 11 maart 1669 werd Derck beleend met "den Mandenmaker". Zijn erfgenaam was zijn schoonzoon Derck van den Bergh, echtgenoot van Peterke van de Pavordt (3675).

De afstamming van Peterke van de Pavordt gaat heel ver terug. De kwartierstaat, zoals hij in 2003 werd uitgeprint, is inmiddels wel aangevuld, zo werd er een generatie tussengevoegd. De meest recente versie is hier te zien.

Met mijn vader naar het archief

Het zal eind 1984 geweest zijn toen ik samen met mijn vader een bezoek bracht aan het Rijksarchief van Noord-Holland, te Haarlem. De registers van de Burgelijke Stand moesten toen nog boek voor boek worden aangevraagd. Ik had het boek met de overlijdensakten van Zaandijk uit 1836 voor me liggen en zocht daarin naar de overlijdensakte van Jannetje Loon, vrouw van Willem Sluijs. Ze overleed op 4 juli, als dochter van Egge Loon en Neeltje Brederode. Nooit zal ik vergeten welk gevoel me overviel toen ik deze naam las. Brederode ... mijn fantasie sloeg bijna op hol.

Die nacht kon ik de slaap maar moeilijk vatten.
  Na die vondst ben ik op zoek gegaan naar haar voorgeslacht en heb sindsdien veel gevonden. Ook anderen gingen op zoek. Bert van Beek stelde enige jaren geleden het boek Kwartierstaat Brederode-Valkenburg samen dat ik ook heb aangeschaft. Een heel mooi boek!

(Bijzonderheden over de zoektocht naaar het voorgeslacht van Neeltje Hendriks Brederode, haar afstammelingen en de afstammingsreeksen van mensen die een gemeenschappelijke Brederode-voorouder hebben.)

660 jaar geleden: het overlijden van Beatrix van Valkenburg

Beatrix was de echtgenote van Dirk I van Brederode, met wie zij voor 21 april 1340 in het huwelijk trad. Zij overleed op 28 november (of december) 1354 en werd begraven in de abdij te Rijnsburg. Zij was een dochter van Reinoud van Valkenburg en Maria van Boutershem. Zie bij reeks Brederode-1 (nr. 5).

665 jaar geleden het huwelijk van Otto van Bilant en Christina van Arnhem:

Heer Otto van Bilant de Jonge (1032) voerde op het kruis van zijn wapenschild een driebladerige roos van goud. Hij was ridder en trouwde in 1349 met Christina van Arnhem, dochter van heer Wynand van Arnhem. Hun kleinzoon, eveneens Otto van Bilant geheten, was getrouwd met Elisabeth de Rode van Heeckeren. Zij zijn voorouders van velen: dochter Jutte van Bylandt (129) werd een van mijn vele voormoeders, terwijl haar broer Otto een van de voorvaderen werd van o.a. Prins Hendrik, en dus ook van koning Willem-Alexander.

1200 jaar geleden: er gebeurde veel

Op 28 januari 814 overleed te Aken een man van wie iedereen de naam wel weet: Karel de Grote. Vele boeken zijn over hem geschreven en het is voor genealogen een grote uitdaging om een afstamming van deze man te vinden. De meesten lukt het niet, omdat er toch wel een paar eeuwen te overbruggen zijn. Kom je echter een bekende naam tegen (bijvoorbeeld Brederode), dan kun je vaak gebruikmaken van geschreven bronnen.
  Van Karel is bekend dat hij begin augustus 778 in Spanje op veldtocht was en dat zijn vrouw, Hildegard, beviel van een zoon: Lodewijk (later bekend als Lodewijk de Vrome). Deze werd op 15 april 781 (Pasen) door paus Hadrianus I tot koning gezalfd en daarna door zijn vader als (onder)koning van Aquitanië aangesteld. Lodewijk was toen dus nog geen drie jaar oud. Jaren later, nadat zijn oudere broers Karel en Pippijn waren overleden, kroonde Lodewijk zichzelf, op last van zijn vader, tot keizer en werd vervolgens op 11 september 813 te Aken tot mederegent aangesteld. Na het overlijden van zijn vader in 814 werd Lodewijk alleenheerser.

Omstreeks 814 vond ook het huwelijk plaats van Bernhard en Kunigunde. Bernhard, zoon van Pippijn en opgevoed in een klooster te Fulda, was een jaar of vijftien toen hij in 812 naar Italië kwam. Al het jaar daarop stelde zijn grootvader Karel de Grote hem aan tot (onder)koning van Italië. Hij trouwde omstreeks 814 met Kunigunde. Omdat hij in 817 een ernstig conflict kreeg met Lodewijk de Vrome kwam hij in opstand maar gaf zich in december van dat jaar over. Door de rijksvergadering te Aken werd hij ter dood veroordeeld, maar Lodewijk de Vrome "begenadigde" hem tot het uitsteken der ogen, hetgeen hij slechts enkele dagen overleefde. Op 17 april 818 stierf hij.

Het bezoek aan een historische plaats

Op 18 juli 1985 brachten we ons eerste bezoek aan Valkenburg. We gingen met de trein: Dennis en Ellen, mijn broer René en ik. Het was een leuke dag, dat is eigenlijk nog bijna het enige wat ik er van weet. En dan natuurlijk wat ik in het plakboek schreef bij de foto's enz.
  We bezochten er o.a. de kasteelruïne en de Fluweelengrot en gingen met de kabelbaan naar boven. Daar dronken we koffie / jus d'orange met een echte Limburgse vlaai. Het was een mooi plekje om even in alle rust van deze heerlijke dag te kunnen genieten.
  Zo ging ook deze dag gewoon voorbij. Wat blijft is de herinnering!

Genealogische informatie over de Middeleeuwen

In 1968 verscheen het speciale aan Karel de Grote gewijde blad van Gens Nostra (uitgave van de NGV), later gevolgd door een tweede en derde blad (1990 en 1991). In 1985 verschenen in de Gens Nostra verschillende belangrijke artikelen waaruit veel informatie kan worden gehaald over middeleeuwse voorouders: de kwartierstaten van Hendrik I van Brabant en van Floris V van Holland. Deze heb ik allemaal bekeken/gelezen en er veel gegevens voor mijn kwartierstaat in gevonden. Ook de kwartierstaat Greidanus-Jaeger van hetzelfde jaar bevatte veel voor mij belangrijke gegevens.

De Open Dag (Hemelvaartsdag) is weer voorbij. Ook nu was het weer leuk, met interessante gesprekken. Druk was het niet, misschien speelde het weer daarin een rol, misschien lag het aan de toch wat vreemde aankondiging in het programmaboekje ... Hoe dan ook, alles is weer opgeruimd. Volgend jaar doe ik niet mee, dan ga ik ongetwijfeld zelf weer op pad.

Hanny Sinkeldam-Buschmann
Zuidoostbeemster, 3 juni 2014

Startpagina - Inhoudsopgave - Contact