Open Dag 2014

Op Hemelvaartsdag (29 mei a.s.) is het weer zover, dan wordt in de Beemster voor de veertigste keer de Open Dag georganiseerd en ik doe mee, voor de zestiende keer!

Mijn deelname gaat over genealogie. Voor mij is het een zoektocht die talloze nieuwe vragen oplevert en een belangrijk deel van mijn leven: een levenslange uitdaging! Waar komen we vandaan? Wie waren onze voorouders en hoever kunnen we terug in de tijd? Helaas kan niet op elke vraag een bevredigend antwoord gevonden worden, maar op veel vragen wel. Wat ik heb gevonden wil ik ook ter beschikking stellen aan geïnteresseerden, o.a. door middel van deze website.
  Als speciaal thema voor mijn deelname aan de Open Dag wil ik dit jaar "Wat blijft is de herinnering" gebruiken. Waarom? In het nu volgende stukje tekst zal ik u dat duidelijk proberen te maken.


Wat is dat toch met herinneringen?

Herinneringen zijn mooi, maar wat gebeurt er als je ze niet opschrijft? Het wil nog wel eens gebeuren dat spannende verhalen na verloop der tijd toch een iets andere inhoud krijgen. Anders gezegd: klopt de overlevering wel? Wat herinneren degenen die na ons komen zich nog van ons? Zou het niet veel handiger zijn als wij nu datgene wat wij beleefden op zouden schrijven? Met een computer in bijna elk huisgezin moet dat toch niet zo’n verschrikkelijk werk zijn (en anders bestaat er ook nog zoiets als pen en papier). Dan zou er veel minder twijfel zijn over gebeurtenissen waar zij die na ons komen alleen iets over weten omdat ze er ergens wel eens iets over hebben gehoord, van iemand die het misschien ook wel weer van een ander vernomen heeft. Verhalen komen vaak niet rechtstreeks bij ons, zoals ook uit het volgende blijkt:


100 jaar geleden: Prins Hendrik bij diner in Rusland

Het was vele jaren een mooi verhaal dat mijn vader over zijn vader vertelde. Deze was bij de Marine en maakte lang geleden een diner mee, waarbij ook Prins Hendrik aanwezig was. Er moest zelfs een foto zijn waarop zowel prins Hendrik als mijn grootvader (nr. 28, blz. 51) te zien zouden zijn. De Tsaar was er ook bij en die zat uiteraard naast prins Hendrik. Ik heb jaren geleden het verhaal opgeschreven, zoals mijn vader het heeft verteld. Wat zou ik graag die foto hebben gezien, al was het alleen maar om er een bewijs van te hebben dat het werkelijk had plaatsgevonden.
  Hoe zat het met die foto? Zou die niet ergens te vinden zijn? Ik besloot me te richten tot het Ministerie van Defensie en ontving kort daarna een uitgebreid verslag van wat er in de tijd dat mijn grootvader bij de Marine was gebeurde. Wat de foto betreft: er bestond een mogelijkheid dat die destijds in het blad "De Prins" was gepubliceerd.
  Ik vertelde mijn broer over de herinneringen die Pap ons vroeger had verteld en hij wist ook dat ik die had opgeschreven om ze niet verloren te laten gaan. De laatste keer hadden we het ook over de Open Dag waar ik me inmiddels voor had opgegeven en ik vond het een mooi idee om mijn bijdrage daaraan te voorzien van de titel "Wat blijft is de herinnering". Hij vond dat ook en was zeer geïnteresseerd in het uiteindelijke resultaat.
  Het was gezellig die ochtend van de 23ste januari en het gaf me een goed gevoel dat ik naar hem toe was gegaan. Het was de laatste keer: begin februari overleed hij. De resultaten van het hernieuwde onderzoek heeft hij dus niet meer gezien.

Op dinsdag 1 april ging ik met mijn keuzedagkaartje met de trein naar Den Haag, om een bezoek te brengen aan de studiezaal van het NIMH. Het ingebonden tijdschrijft lag al voor mij klaar en de foto, waarvan het bestaan mij al bekend was, heb ik gevonden. Er werden verschillende fotokopieën van gemaakt die ik later thuis heb bestudeerd. De foto was echter te onscherp om de mensen die ik zocht er op te herkennen. Ook een mailtje naar het Koninklijk Huisarchief leidde tot niets: daar was men niet in bezit van deze foto, of andere foto’s van de betreffende gebeurtenis. Jammer. Volgens de overlevering zat de zaal vol mensen, die zaten te kijken hoe de Hollanders van de hen voorgezette maaltijd zaten te genieten. En inderdaad klopt dat: het gezelschap werd van bovenaf door velen gadegeslagen.


Tussen de laatste Open Dag waar ik aan deelnam en nu zijn zowel mijn moeder als mijn broer overleden. Als een dierbare overlijdt is het de herinnering die blijft. De verhalen, de foto’s, laten we de herinneringen levend houden aan hen die ons zijn voorgegaan. Het is dan wel makkelijk als je gewoon een boek kunt pakken waar alles in staat, waarin je de foto's van je ouders, voorouders en andere dierbaren gewoon kunt bekijken en de verhalen kunt lezen.


Te bekijken op de Open Dag

Aan de hand van een overzicht met bijzondere jaren, zoals 125 jaar geleden: de geboorte van Neeltje Koomen (29), en 200 jaar geleden: het huwelijk van Johannes Ratelband en Reindjen Diepenbroek (226/227) zijn zowel verschillende genealogieën als kwartierstaat Hart-Sinkeldam te bekijken. Het overzicht zal ook op deze website worden geplaatst. En verder verhalen, jaargangen van "De Schakel" en meer.

Locatie: Bibliotheek te Middenbeemster (Tobias de Coenestraat 4)
Tijd: 13.00-16.00 uur.

Hanny Sinkeldam-Buschmann


Graag tot ziens op de Open Dag!

Inhoudsopgave