Gepubliceerd in De Schakel, van 1989 t/m 1998
(door Hanny Sinkeldam-Buschmann)
|
Inhoud zevende jaargang (1996)
Nummer 1
Terugblik op 1995
Het geslacht Dinkla
De genealogische dag (Haarlem)
Ontmoetingen
Het probleem van de overtollige pondjes
Publicaties
Nummer 2
Genealogie Sluijs
Jubileumboek
De belasting en hoe Siem Sinkeldam daarover dacht
Een driftige voorvader
Gemeenschappelijke Afstamming, deel 2
Genealogie He(e)kelaar, vorderingen bij het onderzoek
Het geslacht Dinkla (vervolg)
Familieberichten (Bertus Sinkeldam)
Hoe leest een genealoog de krant?
Nummer 3
Vroom
Afstamming van Franse adel?
Nummer 4
Leuk om te weten (Adriaan Buijs en Antje Sluijs)
Verslag familiereünie (Ratelband)
Jubileumboek
Het IJzendoornse geslacht De Haas (De Haes)
Wie was Lucas Fransz. de Haes?
Doodsoorzaken
Overzicht families Hekelaar in Nederland
Zevende jaargang
In totaal telde deze jaargang 54 bladzijden, de inhoudsopgave niet meegerekend. Sommige onderwerpen staan reeds langere tijd op deze
site, zodat daar naar verwezen zal worden. Er zijn ook artikelen die niet zullen worden opgenomen.
Nummer 1, februari 1996
Wie had ooit kunnen denken dat het er nog eens van zou komen: het vervolg op ons in 1994 stopgezette familieblad De
Schakel. "Het is de laatste Schakel, en dat stemt toch wat weemoedig", stond er op de voorpagina van het in november 1994
verschenen laatste nummer. Het was ook echt de bedoeling om er definitief mee te stoppen. Gezien de reacties die daarop
kwamen móest er echter wel een vervolg komen. En nu, na een onderbreking van een jaar, is het dan zo ver en ligt hier
dan toch het eerste nummer van de zevende jaargang voor u. Men zegt wel eens dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en
dat is hier ook zeker het geval.
Het niet aan een blad te hoeven werken betekende dat in 1995 maar liefst 36 keer een archief kon worden bezocht, tegen 26
keer in 1994. Er is nu zoveel materiaal verzameld dat er ruim voldoende is om er vier bladen mee te vullen. En er komt nog
steeds bij! Ook waren er bijdragen van trouwe lezers, meer daarover verderop in dit blad.
De opzet van De Schakel zal in het komende jaar anders zijn dan u gewend was. Zo zal er meer aandacht worden geschonken aan
verricht genealogisch onderzoek. Vaak ben je met iets bezig dat weliswaar op de een of andere manier verband houdt met je
eigen voorgeslacht, maar waar eigenlijk veel meer mensen iets aan hebben. Door de resultaten van het speurwerk in dit blad op
te nemen zal dit blad voor velen interessanter worden. In dit februari-nummer wordt nader ingegaan op het geslacht DINKLA.
Dit naar aanleiding van een brief van dhr. J.G.G. (zijn naam zal hier niet verder worden vermeld) uit
Frankrijk.
Het jaar 1995 was een heel bijzonder jaar, met als hoogtepunt het huwelijk van
Ellen Sinkeldam en Gino Hart op 5 oktober. Daar ging heel wat voorbereiding aan vooraf: er werd een prachtige japon
gemaakt (Ellen kwam dikwijls op de fiets naar de Beemster en dan werkten we er samen aan) en natuurlijk werd een
uitgebreid onderzoek verricht naar het voorgeslacht van Gino. De tot dusver oudste voorvader Hart werd in 1757 geboren
te Frankfort aan de Main (zie het verhaal dat werd gepubliceerd in het
eindejaarsboekje 1999, Reis door de tijd). Toen hij in 1831 te Hoorn overleed was hij schoorsteenveger. Op hun
huwelijksdag kregen Ellen en Gino een boekje aangeboden met daarin alle verzamelde gegevens. In deze Schakel staat dan ook
een stamreeks BUSCHMANN, waaruit zowel de afstamming van Ellen Sinkeldam blijkt, als die van de aanstaande echtgenoot van
Gino z'n zus Senja (Bart Buschmann).
Verder waren er in 1995 de Open Dag (Hemelvaartsdag), waaraan ook nu weer met veel plezier werd deelgenomen, de Landelijke
Genealogische Dag op 20 mei te Haarlem, een ontmoeting met de Amerikaanse familie Kramer op 4 september, de Oostgelderse
Contactdag in Erve Kots bij Lievelde op 16 september en tot slot op 10 oktober en 16 november ontmoetingen met in Amerika
wonende Sinkeldammen: Rudi en Martha Sinkeldam (New York) en Wim en Ina Sinkeldam (Minnesota). Al met al boeiende
gebeurtenissen die er toe hebben bijgedragen dat nu dit blad voor u ligt.
Het geslacht Dinkla
Begin 1995 werd in het Streekarchief Waterland te Purmerend onderzoek gedaan naar het geslacht DINKLA. Dit naar aanleiding
van een brief, afkomstig van een in Frankrijk wonende Nederlander, wiens naam op deze pagina niet zal worden genoemd.
In zijn brief schreef hij onder meer:
" De naam Dinkla is op een gegeven moment verbonden met de naam G.
In 1816 trouwen mijn voorouders Jan G. en Elisabeth Dinkla te Purmerend.
Graag zou ik daarom ook wat meer willen weten van de familie Dinkla, in het
bijzonder van de voorouders van Elisabeth. (...) Een bijzonder vreemd punt in de
marge voor mij blijft dat in 1813 een zekere en voor mij onbekende Aaltje Oly op
68-jarige leeftijd overlijdt. Zij is de weduwe van een zekere Cornelis Gesselman.
Zij heeft gewoond op de Beemster Buzenwal, als ik haar adres goed heb gelezen.
Het intrigerende voor mij echter is, dat degene die haar dood aangeeft, haar
buurman Jan Dinkla is. Omdat de schoonvader van Jan G. (uit 1816) ook
Jan Dinkla heette, vraag ik mij af of deze Cornelis Gesselman niet een Cornelis
G. was. Ik heb echter geen geboorte van een Cornelis G. gevonden.
Om deze vraag te kunnen beantwoorden, zou ik graag weten hoeveel Jan Dinkla's
er rond die tijd bestonden en waar zij woonden ...."
De Beemster Buzenwal heeft nooit bestaan, de Beemster Burgwal wèl. Die bestaat trouwens nog steeds. En daar woonde
inderdaad een Jan Dinkla (in het doopboek vermeld als Jan Dinkla jr.). Het onderzoek, dat niet lang genoeg geduurd heeft om
een volledige stamboom tot gevolg te hebben (dat zou te ver voeren), leidde tot de nu volgende gegevens over de vier oudste
generaties (alle dopen zijn Ev.-Luth.; tussen haakjes staan telkens de namen der doopgetuigen).
Zie verder het artikel elders op de website.
De genealogische dag
Op 20 mei 1995 werd te Haarlem de Landelijke Genealogische Dag gehouden. Een interessant gebeuren, zeker als je weet dat
de dag in de Gravenzaal afgesloten zal worden. Daar zou in oktober ook het huwelijk van Ellen
en Gino voltrokken worden en dat was dan ook de aanleiding om aan deze dag deel te nemen. Verder is het
natuurlijk heel leuk om medeleden te ontmoeten, mensen waar je soms mee hebt geschreven, of die je van naam kent maar nog
nooit in het echt hebt gezien. Je maakt dan kennis met elkaar en er ontstaan leuke gesprekken.
In Gens Nostra heeft al een verslag van deze dag gestaan, dus het heeft weinig zin daar hier nog verder op in te gaan. Toch
is het wel interessant om eens na te gaan waarom voor dit gebeuren de stad Haarlem werd uitgekozen. Eigenlijk is de reden
daarvoor heel gewoon dat Haarlem in 1995 zijn 750-ste verjaardag vierde, althans als stad. Met een huwelijk in het
vooruitzicht ga je dan naar de bibliotheek en zoekt een boek over de geschiedenis van de stad.
Het was op 23 november 1245 dat graaf Willem II van Holland stadsrechten verleende aan Haarlem. Kort daarna,
omstreeks 1250, liet hij er een slot bouwen. De graaf had in de uitgestrekte bossen en duinen een rijk jachtgebied. Als de
jacht was afgelopen kwam hij met zijn genodigden dikwijls voor feesten en ontvangsten samen in een zaal van het grafelijk
slot, de Gravenzaal.
Het jaar 1245 mag dan wel het begin zijn geweest van de stad Haarlem, het is niet het begin van de plaats als zodanig. In
de elfde eeuw reeds had zich op 't Sant (de huidige Grote Markt) een grafelijk centrum (vroonhoeve) ontwikkeld, die in de
twaalfde eeuw uitgroeide tot een landsheerlijk landbouwbedrijf. Binnen dit versterkte complex ontstond een nederzetting: de
latere stad Haarlem.
Nauwelijks honderd jaar na de bouw werd het slot door brand verwoest. Heel jammer natuurlijk, maar ach, zulke dingen
gebeuren. Het werd dan ook weer volledig herbouwd! Al meer dan zes eeuwen is het nu als stadhuis in gebruik.
De huidige Gravenzaal is het oudste en tevens het voornaamste vertrek in het Haarlemse stadhuis. De zaal is erg mooi. Er
hangen portretten van de graven van Holland en zo'n kleine honderd brandende kaarsen zorgden bij de afsluiting van de
Genealogische Dag voor een heel aparte sfeer. Er werd verteld over de geschiedenis van het stadhuis, de ramen, de graven,
enzovoorts. En daar sta je dan, met een glas wijn in de hand. Je maakt nog even een praatje met de burgemeester en vertelt
hem dat je dochter in oktober in zijn mooie stad gaat trouwen. En dan is het afgelopen. Het was een heerlijke dag, waar velen
met vreugde op terug zullen zien.
Toch is er nog iets dat even vermeld moet worden: de prachtige wandeling die we door oud Haarlem maakten (de
routebeschrijving blijft uiteraard bewaard). Toen we uit een straat kwamen, langs een boekwinkel, prijkte daar in de etalage
een foto van Emile Ratelband, met de mededeling dat hij de woensdag daarop bij die betreffende winkel aanwezig zou
zijn om zijn boek TSJAKKAA! aan het publiek te presenteren. Het boek is inmiddels overal te koop.
In een brief, die in 1994 een kerstkaart van de familie W. Sinkeldam uit Rochester (Minnesota, USA) vergezelde, stond de
volgende regel: "Volgend jaar is het reeds 11 jaren geleden dat ik de laatste keer in Holland was met Ina en Sara.
Waarschijnlijk komen Ina en ik volgend jaar naar Holland voor 'n vacantie." En dat gebeurde. Ze brachten in november bezoeken
aan hun familieleden en, op donderdagavond 16 november kwamen ze naar de Beemster. Om precies acht uur reed hun huurauto de
brug op en we hadden samen een heel gezellige avond. Het is ontzettend leuk om met iemand kennis te maken waar je al zo lang
mee schrijft (al is het dan ook alleen maar met de kerst). We bekeken samen de foto's van hun huis, de omgeving, O.J. (de
kat), de trouwerij van Sara (hun dochter) en Steve, en natuurlijk ook van Ellen en Gino. Als bijzonder geschenk hadden ze een
grote, door Wim zelf gemaakte foto van Rochester meegenomen. Het maken van foto's is Wim z'n grootste liefhebberij en hij
heeft er dan ook al prijzen mee gewonnen.
De ontmoeting met Wim en Ina Sinkeldam was de derde van 1995. Kort daarvóór, op 10 oktober, had een
kennismaking plaats met Rudi en Martha Sinkeldam. Ze bezochten o.a. zijn nicht die inmiddels al weer twee jaar in
Ilpendam woont. En dat is niet zo ver van de Beemster af. Daar had de ontmoeting dus plaats. Ook die was heel hartelijk, 't
is alsof je elkaar al jaren kent! Rudi had speciaal voor het familiearchief enige foto's meegenomen, die inmiddels een plekje
hebben gevonden in het "Bijlagenboek".
Bij deze ontmoetingen was het niet zo moeilijk om met elkaar in gesprek te komen: de mannen zijn beiden in Nederland
geboren en spreken nog steeds hun moedertaal, zij het met een typisch Amerikaans accent. Met de uit Auburn (Washington, USA)
afkomstige familie Kramer was dat anders. Hoewel hij oorspronkelijk uit Oostzaan komt (hij kan zich nog herinneren dat zijn
vader Nederlands sprak) beheerst hij onze taal niet. Daarom spraken we op die regenachtige maandagmiddag in september gewoon
Engels. We maakten een wandeling door Hoorn, bekeken de rode steen (op de Rode Steen), de haven (waar we in een gezellig
restaurant de lunch gebruikten), de vele prachtige gevels (met de herinneringen aan het V.O.C.-tijdperk)
en natuurlijk de verschillende etalages.
Henri en June Kramer zijn geen familie van ons. Het contact tussen ons ontstond via mevr. M. Molenaar-Valk,
omdat dhr. Kramer iemand zocht die hem wilde helpen bij het zoeken naar gegevens over zijn voorgeslacht. (In december 2013
werden de resultaten van toen aangevuld met recente vondsten, zie bij genealogie Kramer.)
Niet alleen in Nederland vonden ontmoetingen plaats, óók in Amerika gebeurde dat. Neal en Elsie Sinkeldam
bezochten Wim en Ina Sinkeldam, en daarvóór Wim z'n broer John en echtgenote. Kennelijk zijn de foto's die Wim bij
ons in de huiskamer maakte goed geslaagd, want op de kaart die in december 1995 als kerstpost bij ons in de brievenbus gleed,
schreef Neal een korte boodschap.
Het geeft je toch wel een goed gevoel: (vertaald) "je ziet er te jong uit om een getrouwde dochter te hebben ..... "
Een complimentje op z'n tijd is toch wel leuk.
Het probleem van de overtollige pondjes
Het is een probleem waar zowel vrouwen als mannen mee te maken kunnen hebben. Die weegschaal, 's morgens als je opstaat.
"WAT? Al weer 68 kilo?" Maar dan bedenk je opgelucht dat je nog niet naar de wc bent geweest. Dus nóg maar een keer
wegen en, beeld je jezelf in, het valt allemaal toch nog wel mee. En je denkt dat je nog wel wat extra's kunt eten. Maar
als je dan aan het einde van de winter de zomerkleren weer tevoorschijn haalt, lijkt alles wel gekrompen in de was .....
Dan wordt het tijd om er maar eens iets aan te doen. Een broodje minder, misschien wel twee broodjes minder ... of op een
grotere maat overstappen. Minder eten is natuurlijk het beste, maar dat is wel een opgave! Het vereist veel zelfdiscipline.
In een zwak moment kun je beter niet in de buurt van een snackbar komen. Een aanslag plegen op de koektrommel is ook niet
aan te raden. Veel vrouwen (en ook mannen) redden dat dan ook niet in hun eentje, er zijn immers zo veel snackbars en in
bijna elk huis staan een of meer koektrommels. Om over de koelkast nog maar te zwijgen. De gelegenheid om te denken
"Oké, morgen ga ik echt minder eten!" is dus dagelijks aanwezig. Gelukkig HOEF je het ook niet helemaal alleen te
doen. Je kunt je aanmelden bij een club: de afslankclub. Als je samen iets doet gaat het gemakkelijker, en het is vast nog
gezellig ook! (Verderop in het artikel werd geschreven over de afslankclub van Sophie T.)
In het jaar 1995 zijn twee publicaties gereedgekomen. Allereerst het op 25 februari 1995 gedateerde "Gemeenschappelijke
Afstamming, deel 2". Het boek telt aanmerkelijk minder bladzijden dan het eerste deel. Het bevat ook minder reeksen en
schema's.
De tweede publicatie is "Middeleeuwse Voorouders", met als ondertitel: een bepaalde status kun je er niet aan ontlenen,
maar het is wel leuk om te weten dat je ze hebt! Het kwam uit op Hemelvaartsdag (25 mei) en was deel van onze bijdrage
aan de Open Dag.
We zijn al weer aan de vijfde maand van 1996 toe. Dat betekent dat de tweede Schakel nu voor u ligt. Evenals het
vorige nummer bevat deze Schakel veel genealogische gegevens. Maar ook voor niet-genealogen staan er interessante
dingen in. Een stukje bijvoorbeeld over een driftige voorvader, en over de gemeentebelastingen van zo'n tachtig jaar
terug. Kortom, elke lezer zal er wel iets in vinden dat hij met plezier leest. Wilt u weten waarom juist voor de naam
"De Schakel" werd gekozen? Leest u dan verder. Het waarom daarvan komt u nog op deze bladzijde tegen.
Het jaar 1996 is een bijzonder jaar. Niet alleen omdat dit jaar de moord op Floris V wordt herdacht, maar het is dit jaar
ook tien jaar geleden dat Familiearchief SINKELDAM-BUSCHMANN werd opgericht.
Daarom staan we allereerst even stil bij het bijzondere gebeuren van de oprichting. Zoals bij zoveel dingen kan het
ingewikkeld, maar ook heel eenvoudig ....
" Iets uitzoeken voor een ander kan toch ook wel aantrekkelijk zijn. Niet alleen omdat het leuk werk is, maar ook
omdat het financieel wel het een en ander oplevert. Zo zocht ik voor iemand in Oostzaan iets uit over zijn uit
Enkhuizen en Den Helder afkomstig voorgeslacht. De niet geringe opbrengst daarvan gebruikte ik voor het aanschaffen
van persoonskaarten (Sinkeldam), voor een NS-gezinstoerkaart (waarmee we o.a. naar Valkenburg gingen)
en voor een stempeltje, dat we op de laatste dag dat we met de trein gingen kochten in Rotterdam, waar mijn zuster
woont. Thuis vulde ik het kaartje dat er bij hoorde in en stuurde het op. Ongeveer een week later stond de stempel
met de naam en het adres van Familiearchief Sinkeldam-Buschmann op mijn bureau.
Ik had nog een paar correspondentiekaarten, voorzag ze van een afdruk van het pasgekochte stempeltje en zette
er een datum op: 25 juli 1986. Die stuurde ik naar mijn familie en zo werd de oprichting van het Familiearchief
een feit. Het kreeg helemaal een officieel tintje toen ik op 12 oktober van dat jaar van mijn zuster en zwager
zelfgemaakt briefpapier kreeg. "
Uit: 12 jaar genealogisch onderzoek, 25 augustus 1992.
Op 25 juli a.s. is het dus precies tien jaar geleden. Bijzondere feestelijkheden zullen er niet aan verbonden zijn, maar
toch, het is leuk om er even aan te denken. Sinds enige jaren wordt door het familiearchief een blad uitgegeven: De Schakel,
waarvan nu de tweede aflevering van 1996 voor u ligt. Waarom deze naam?
Het draagt die naam vanwege het simpele feit dat wij, niet alleen
individueel maar ook als gehele generatie, een schakel zijn tussen toen en toekomst. Wat wij van onze voorouders
meekregen, geven wij weer door aan het volgende geslacht.
In dit blad worden belangstellenden op de hoogte gehouden van de vorderingen bij het genealogisch onderzoek, waarbij
zowel aan verleden als aan heden aandacht wordt besteed. De lezers zijn niet uitsluitend familieleden.
Op dit moment is in bewerking de genealogie SLUIJS, die echter niet als zodanig zal verschijnen, maar in gedeelten
zal worden gepubliceerd in dit blad. Dit geslacht stamt via Neeltje Hendriks Brederode af van Middeleeuwse voorouders,
waaronder Karel de Grote. In dit mei-nummer het eerste deel van de genealogie Sluijs. En wat dit blad u verder nog te
bieden heeft merkt u vanzelf als u er in bladert.
In De Schakel van mei 1992 werd in het artikel SLUIJS is de naam aandacht besteed aan de oudste generaties van dit
geslacht. Nu, vier jaar later, wordt hier verder op ingegaan en worden de eerste zes generaties beschreven. De andere
generaties zullen in augustus en november volgen. Kijk voor de verschillende gegevens op de speciale, aan het geslacht
Sluijs gewijde pagina.
Er zijn dan weliswaar geen feestelijkheden aan het 10-jarig jubileum verbonden, maar geheel onopgemerkt zal
het toch niet voorbijgaan. Er wordt al enige tijd gedacht aan een jubileumboek, geheel bestaande uit stamreeksen,
afkomstig uit kwartierstaten die in de loop der jaren zijn uitgezocht (o.a. kwartierstaat Sinkeldam-Buschmann). Het
zou leuk zijn als dat in dit jubileum-jaar te realiseren zou zijn, wellicht zelfs nog omstreeks juli. Of het lukt is
natuurlijk nog even afwachten. Uiteraard zult u in dit blad op de hoogte gehouden worden.
(...)
Heeft u iets om onze verzameling uit te breiden (foto's, documenten, o.i.d.) dan wordt dat op hoge prijs gesteld.
Soms zijn er voorwerpen (zoals het trommeltje van oma) die misschien geen hoge geldswaarde vertegenwoordigen,
ze hebben zeker een emotionele waarde. Er kleven herinneringen aan. Laten we daar zuinig op zijn.
De belasting en hoe Siem Sinkeldam daar over dacht
Soms moet je het hebben van tips, zoals ook bij het volgende stuk het geval is. Het kwam door een telefoontje van dhr. L.
Bertels, die vertelde dat hij een artikel had gelezen in een oude krant (aanwezig bij het Streekarchief Waterland te
Purmerend, op microfiches). Het ging om een exemplaar van De Waterlander van zaterdag 13 mei 1916. En dus: zelf naar het
archief om het betreffende artikel te bekijken (en er een afdruk van te laten maken).
Op zaterdag 13 mei 1916 werd in De Waterlander een ingezonden stuk geplaatst, afkomstig van S. Sinkeldam. Het ging over
een ook heden zeer aktueel onderwerp: de belasting. Het begon als volgt:
"Het was op den avond van 8 Mei, dat bij mij werd aangeklopt. Ik open den deur en zie den gemeentebode, die met een beleefd
en plechtstatig "Astublieft" mij het belastingbiljet van de H.O. overhandigde." Daarop volgde de conversatie, zoals deze zich
later afspeelde tussen Siem en zijn echtgenote.
Zie verder het artikel elders op de website.
Een driftige voorvader
Het samenstellen van een kwartierstaat is een leuke bezigheid. Je ontdekt er allerlei leuke, of ook minder leuke dingen,
als je tenminste verder zoekt dan Burgelijke Stand en DTB-registers. Het notarieel archief levert dikwijls boeiende gegevens,
zoals ook uit het al langer op de website staande verhaal blijkt. (Dit verhaal is in december 2013 opgenomen in de rubriek
Oud nieuws.)
Het werd op de vorige bladzijde aangehaald en ook in de vorige Schakel werd er een melding van gemaakt: het boekje met
bovenstaande titel, dat op 25 februari 1995 uit kwam. Waarom werd juist voor het onderwerp "gemeenschappelijke afstamming"
gekozen?
Zie verder het artikel elders op de website.
Een onderzoek in het telefoonboek van Nederland, dat plaats vond op 5 februari j.l., leidde tot een gevonden totaal
van 15 nummers op naam van een Heekelaar, en 56 nummers op naam van een Hekelaar. De 15 eerstgenoemde nummers horen hij
personen/gezinnen die voorkomen in de onlangs gereedgekomen genealogie. Van de 56 laatstgenoemde nummers geldt dat voor
slechts 19 personen/gezinnen. Dat wil dus zeggen dat 37 nummers horen bij personen/gezinnen die niet in de genealogie
voorkomen. Zie voor het vervolg Dossier He(e)kelaar.
Het geslacht Dinkla (vervolg)
Mevr. E.G. van Wijngaarden-Zalm te Heemskerk vond enige jaren geleden bij toeval in het Rijksarchief te Assen gegevens
betreffende Hendrik Dinkla (IIIb.4). Zij stuurde deze op voor publicatie in dit blad, waarvoor dank.
MAATSCHAPPIJ VAN WELDADIGHEID
Inv. 438 nr. 2685. Fiche nr. 4.
Voor de 4de maal opgenomen: Hendrik Dinkla, geb. Purmerend 1-8-1808, Luthers, schoenmaker.
Aankomst 24-7-1856 van Utrecht.
Lengte 1.732 m, aangezicht smal, haar blond, ogen (?), neus spits, mond gewoon, kin spits, geen
merkbare tekenen.
Domicilie van onderstand: Purmerend.
31-7-1856 naar Veenhuizen.
21-5-1858 ontslagen.
Van de twee advertenties die in De Schakel werden opgenomen wordt er hier slechts één genoemd: die van
Bertus Sinkeldam, overleden te Zaandam op 28 januari 1996. Het volgende stukje tekst was er bij geplaatst:
Bertus Sinkeldam
Het was altijd nog de bedoeling hem nog eens op te zoeken, want we waren nog lang niet uitgepraat. Hij had zoveel te vertellen,
over de koren waar hij in zong, over waar hij zijn leven mee vulde. Een paar maanden eerder had hij nog opgebeld om te
zeggen dat hij op de TV zou komen. Graag was hij ook op de Open Dag (10 september 1994) gekomen maar helaas, hij lag toen in
het ziekenhuis. Maar jammer vond hij het wel.
Bertus Sinkeldam was een bijzonder mens, aan wie ook in De Sinkeldammer Courant van mei 1994 aandacht werd
besteed. Dat was in het artikel "Een dag uit het leven van een krantenbezorgster". Een stukje daaruit:
Hij vertelde hoe hij er toe gekomen was om het dagboek (met herinneringen aan een verblijf in Wenen in 1943)
samen te stellen. Eigenlijk was hij dat namelijk helemaal niet van plan. Het kwam doordat hij de brieven die hij in die
periode naar huis had geschrven, maar die hij vanwege de censuur met dezelfde vaart weer terug had gekregen, bij zijn
terugkeer nar Nederland zelf meenam, en deze later aan de pastoor liet lezen. De pastoor zei: "Bertus, daar moet je een
boek over schrijven!" En dat deed hij. Het boekje kreeg als naam "Mijn reisavontuur in Oostenrijk".
Het boekje werd dikwijls uitgeleend en uiteraard telkens weer netjes teruggegeven. Maar nu, ... nu is het weg!
"Ik heb het huis wel zes keer omgekeerd, maar ik kan het niet vinden!" Dat is heel erg. Waar is het?
In het laatste telefoongesprek vertelde hij verheugd dat hij het boekje weer terug had.
Hoe leest een genealoog de krant?
Met het antwoord op deze vraag begon dhr. Van de Westeringh, ervaren genealoog en bestuurslid van afd. Betuwe, op 16 april
j.l. in Purmerend zijn lezing over het onderwerp "de krant als genealogische bron". Hij veronderstelde dat de genealoog eerst
op de bladzijde met overlijdensberichten kijkt, om daarna pas de rest van de krant te lezen. Op boeiende wijze vertelde hij
over zijn eigen ervaringen en ontdekkingen op het oude papier, over gebeurtenissen in de Betuwe zoals ongevallen, branden,
zelfdoding en de daarbij te zoeken genealogische gegevens. Een krantenbericht kan uitkomst bieden als je bijvoorbeeld iemands
overlijden niet kunt vinden. Als je leest dat de betreffende verdronk of verongelukte in een plaats waar je nooit zou hebben
gezocht, heb je meteen weer een aanknopingspunt.
De dia's toonden zeer tot de verbeelding sprekende advertenties. Zelfs een open brief van Cora aan haar geliefde, die ze
door een ongesteldheid niet op de afgesproken plaats en tijd had kunnen ontmoeten. De heer in kwestie stond er in vermeld met
zijn initialen en zijn woonplaats afgekort: R. Dat zou Rhenen, Renkum of Randwijk geweest kunnen zijn. Zouden ze ooit
zijn getrouwd?
De oudste inwoner van Nederland, haar 110de verjaardag, haar 111de en tot slot haar overlijden. Maar was zij wel echt de
oudste? Er was immers een bidprentje van iemand die ruim 112 geworden was. Zolang van deze laatste echter geen geboorte of
doop van 112 jaar daarvóór gevonden is, vormt hij geen bedreiging voor het record. Mensen kunnen zich immers
vergissen in de leeftijd, al dan niet opzettelijk.
Een gezin waar bijna alle kinderen stierven aan de gevaarlijke keelziekte difterie. De advertenties waren afkomstig uit
drie verschillende kranten. In de ene werd gesproken over een gezin. De andere krant sprak over een predikantsgezin en weer
een andere vermeldde er zelfs de naam bij. Ook bleek uit krantenberichten dat er een gezin was waarin alleen maar twee-,
drie- en vierlingen geboren werden. "Om te smullen", vond dhr. Van de Westeringh. En wat zou trouwens een slijmberoerte zijn?
Niemand van de aanwezigen wist het.
Elke advertentie geeft een stukje van de geschiedenis weer en vormt een waardevolle aanvulling op de genealogie, de
aankleding zogezegd.
Al sinds de zeventiende eeuw verschijnen er kranten. Vele daarvan zijn thans in bepaalde archieven te raadplegen (op
microfiches). Genealogen en andere geïnteresseerden kunnen daarnaast gebruikmaken van twee grote collecties: die van het
CBG te Den Haag (kosteloos voor "vrienden" van het CBG) en die van de NVG te Naarden (alleen leden van de vereniging). Beide
collecties zijn op naam gesorteerd.
Het slot van de lezing was een stukje "Jan, Jans en de kinderen". Volgens Jan, even gespeeld door iemand uit het publiek,
probeerde elke genealoog een afstamming van Karel de Grote aan te tonen. Zo kon hij zichzelf tenminste nog wat aanzien geven
......
Het overnemen van artikelen uit De Schakel is toegestaan, mits u
de bron er bij vermeldt. Overigens verdient het altijd aanbeveling
om overgenomen genealogische gegevens op hun juistheid te controleren!
Nummer 3, augustus 1996
In augustus verscheen nummer 3. Klik hier om deze te bekijken.
Terug naar boven
|