Gepubliceerd in De Schakel, van 1989 t/m 1998

(door Hanny Sinkeldam-Buschmann)



Inhoud achtste jaargang (tweede deel)

Nummer 3

  Het wereldwijde Sinkeldam-boek
  Een overlijden in de familie
  Steenstra
  Tavenier
  25 jaar voor de klas
  Open Dag 1997

Nummer 4

  Het Apostolisch Genootschap
  Een bijzondere verjaardag
  Open Dag Zaanstreek-Waterland
  Uit het leven gegrepen
  De Sinkeldammer Courant (mededeling)

Terug naar vorige blad


Achtste jaargang (vervolg)


Nummer 3, augustus 1997

De zomer is weer grotendeels voorbij en er werd hard gewerkt, ook aan dit blad. Het resultaat van vele uren toetsenbord ligt hier nu voor u. Heel wat gebeurtenissen hadden in de afgelopen periode plaats, of zouden plaats hebben. Zo zou Marisa Sinkeldam, het negentienjarige zusje van James Sinkeldam (Canada) in de vakantie een paar dagen met haar vriend naar Nederland komen. Ze kwam inderdaad, logeerde in een hotel in Amsterdam, maar had helaas geen tijd meer om kennis met haar Nederlandse familie te komen maken. Ook Loek Bertels had zich zeer op haar bezoek verheugd. Hij had haar graag het DWV-terrein getoond, waar haar grootvader (Thijs Sinkeldam) en zijn broers vroeger hebben gevoetbald. Maar goed, niets aan te doen, volgende keer beter!
  Er gebeurde meer: René Buschmann vertrok in mei voor zijn werk voor enige maanden naar Singapore, op 14 juni was het 25 jaar geleden dat de verbintenis Sinkeldam-Buschmann tot stand kwam (wegens het overlijden van moeder Sinkeldam kort daarvoor werd dit niet uitbundig gevierd) en Dea Broeke-Buschmann vierde op 17 juli haar 25-jarig jubileum in het onderwijs.
  Mensen hebben dromen. Al heel vroeg weten kinderen vaak wat zij worden willen: de een wil brandweerman worden, de ander verpleegster. Of astronaut, of dierenarts, beeldhouwer, noem maar op. En lang niet altijd gaat die droom in vervulling. Bij de kinderen Buschmann gebeurde dat wel. Bij elk van hen was de droom in slechts één woord weer te geven: bij Hanny was dat "paarden", bij Dea "juf" en bij René "vliegtuigen". De dromen werden werkelijkheid, al was en is het dikwijls niet eenvoudig. Hanny werkte enige tijd in een manege en had ook een eigen paard. Voor haar was de droom al in 1971 afgelopen, alleen de herinneringen zijn gebleven.
  Zo gaat dat vaak met dromen. Maar zelfs al zou je nooit meer je voet in een stijgbeugel plaatsen, of je zou nooit meer een woord op het schoolbord hoeven schrijven, of als je nooit meer een stuurknuppel in je handen zou hebben, het zijn ervaringen die je gewoon opdoet: geen mens kan ze je meer afpakken!
  Ondanks alle drukte in en om het huis werden in de afgelopen periode verscheidene bezoekjes aan archieven afgelegd: Gemeentearchief Zaanstad te Koog aan de Zaan (14 en 28 mei, 17 juli), Streekarchief Waterland te Purmerend (15 mei), Rijksarchief te Haarlem (21 mei) en het Rijksarchief te Leeuwarden (12 juni en 1 juli). Al met al best iets om tevreden over te zijn. Hoewel het niet mogelijk was deze maanden een bezoek te brengen aan het CBG, werd wel de CBG-pagina op Internet geraadpleegd. In de catalogus werd o.a. gezocht op de namen Steenstra en Tavenier, en inderdaad, een volgend bezoek aan het CBG zal niet voor niets zijn. Maar dat is het eigenlijk nooit! Wat het geslacht TAVENIER betreft: zoals in het mei-nummer reeds werd aangekondigd volgen in dit blad genealogische gegevens over dit geslacht, niet alleen te Westzaan, maar ook te Assendelft.
  Wat heeft dit blad u nog meer te bieden? Heel wat! Onder andere: een kort verslag van de Open Dag, die ook dit jaar weer een groot succes was.


Het wereldwijde Sinkeldam boek

Er bestaan organisaties die zich bezighouden met het verkopen van familiegegevens, stambomen, familiewapens of iets wat daarvoor doorgaat. Er is de afgelopen tijd door verschillende instanties waarschuwend op gereageerd. Het was ons nog niet overkomen dat wij werden benaderd door een dergelijk bedrijf, maar nu is het dan toch gebeurd. De brief was gericht aan mevrouw H. Sinkeldam (die naam staat niet als zodanig in het telefoonboek maar werd, volgens de telefoniste van Halbert's Family Heritage te Weesp, ontleend aan een lijst met aanvragen voor informatiepakketten). Wie zouden er een boek hebben gekocht? Een stukje uit de brief:

" Geachte mevrouw Sinkeldam,

Reeds lange tijd doen wij intensief onderzoek naar de familienaam Sinkeldam en naar allen die deze naam - overal ter wereld - met u delen. Vandaag heb ik spannend nieuws voor u en alle andere mensen met de familienaam Sinkeldam. Eindelijk kan ik u, met veel genoegen, de publikatie aankondigen van HET WERELDWIJDE SINKELDAM BOEK.
  Ook uw naam en adres, mijnheer of mevrouw Sinkeldam, staan natuurlijk in HET WERELDWIJDE SINKELDAM BOEK. Mede daarom wilt u vast en zeker meer weten over deze nieuwe uitgave. HET WERELDWIJDE SINKELDAM BOEK bevat in de eerste plaats de Internationale Sinkeldam Adressengids. Met behulp van een zeer geavanceerd computer-netwerk hebben wij in Nederland, Engeland, Schotland, Wales, Noord-Ierland, Ierland, Australië, Nieuw-Zeeland, Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Frankrijk, Zuid-Afrika, Canada en de Verenigde Staten ruim 170 miljoen individuele huishoudingen onderzocht. Zo konden over de hele wereld families met de naam Sinkeldam worden achterhaald. Aan de hand van deze gegevens is een naslagwerk samengesteld van hun adressen. Een beter bijgewerkt naslagwerk als deze Internationale Sinkeldam Adressengids is niet denkbaar. "

Voor dit boek wordt een bedrag van ƒ 99,95 gevraagd, inclusief verzendkosten..... Een stamboom is het in ieder geval niet. Het boek bevat wel "een handleiding voor het gebruik van de adressengids bij het natrekken van uw stamboom, bij buitenlandse reizen en bij het opsporen van uit het oog verloren familieleden". Verder o.a. algemene informatie over emigratie en heraldiek, en "recent ontwikkelde statistische gegevens over mensen met de familienaam Sinkeldam, verspreid over zeventien landen, en waar zij zich vandaag de dag bevinden".


Een overlijden in de familie

Het hele leven speelt zich af tussen geboorte en overlijden. Met spanning wordt naar de geboorte uitgezien. Als het kind geboren is wordt de geboorte aangegeven op het gemeentehuis en wordt een akte opgesteld. Regina Anna Maria Steenstra werd als vijfde kind en als tweede dochter geboren in het gezin van haar ouders. Na haar werd nog een zesde kind geboren: ook een dochter.
  Regina trouwde in 1947 met Johan M. Sinkeldam. Uit dit huwelijk werden zes kinderen geboren: twee zoons en vier dochters. Soms was het allemaal wat krap, maar ze slaagde er altijd in de eindjes aan elkaar te knopen: er stond altijd eten op tafel en er waren altijd kleren. Met haar gezondheid ging het echter niet zo goed en ze was vaak ziek.
nbsp; Twee van de kinderen trouwden en er werden vier kleinkinderen geboren. Ook mocht ze het nog meemaken dat een van die vier kleinkinderen trouwde.
  Hoe lang het leven duurt weet gelukkig niemand. Dat er een einde aan komt is zeker, en meestal komt het veel te vroeg. Soms echter is het een verlossing, omdat aan een lange lijdensweg een einde komt. Daarom kunnen de gevoelens bij de familie soms zo tegenstrijdig zijn. Aan de ene kant is er een gevoel van opluchting, aan de andere kant een groot verdriet.
  Regina Anna Maria Sinkeldam-Steenstra overleed te Zaandam op 15 mei j.l. Ze werd begraven op 20 mei (3e Pinksterdag). Al haar kinderen en kleinkinderen en zij die van haar hielden waren aanwezig om haar naar haar laatste rustplaats op het kleine parochiekerkhof te brengen.

Zie voor haar voorgeslacht de kwartierstaat.


Steenstra

Het Friese deel van kwartierstaat Sinkeldam-Buschmann wordt gevormd door de voorouders van Regina A.M. Steenstra. Voor zover nu bekend stamt het geslacht waaruit zij voortgekomen is uit Sneek. De stamvader van dit geslacht was Jaitze Jans Steenstra, die getrouwd was met Tjaltje Pieters. Hun zoon Jan Jaitzes Steenstra werd op 7 november 1747 gedoopt (RK) te Sneek. Hij was metselaar en overleed op 25 mei 1813, eveneens te Sneek.
  Misschien zou overwogen kunnen worden om van dit geslacht een genealogie samen te stellen. Volgens de volkstelling van 31 mei 1947 woonden er nogal wat Steenstra's in Nederland. Of het allemaal familie van elkaar was, dat wil zeggen of zij allemaal van dezelfde stamvader afstamden, is zo op het eerste gezicht niet te zeggen. Dan zal daar serieus onderzoek naar moeten worden gedaan. Misschien is dit ook wel gebeurd, want in de CBG-catalogus (Internet) werd gevonden dat er een dossier Steenstra is. Ook is er familiedrukwerk Steenstra. In de dossiers Vos en Meijer (politiekwartierstaten III) komt de naam Steenstra voor. Hieronder een overzicht van het aantal personen dat in 1947 de naam Steenstra droeg:

  • Friesland (158 personen in 23 plaatsen, waaronder 41 in Leeuwarden en 12 in Sneek);
  • Groningen (70 personen in 12 plaatsen);
  • Drente (23 personen in 9 plaatsen);
  • Overijsel (32 personen in 6 plaatsen);
  • Gelderland (56 personen in 14 plaatsen);
  • Utrecht (14 personen in 5 plaatsen);
  • Noord-Holland (82 personen in 13 plaatsen, waaronder 17 in Haarlem, 7 in Zaandam en 41 in Amsterdam);
  • Zuid-Holland (48 personen in 11 plaatsen, waaronder 26 in Rotterdam en 9 in Den Haag);
  • Noord-Brabant (1 persoon);
  • Limburg (8 personen in 2 plaatsen).


Tavenier

In de kwartierstaat van Erik en Bart Buschmann komt de naam Tavenier het eerst voor bij de echtgenote van Maarten Schenk, namelijk Maartje Tavenier, gedoopt te Westzaan op 4 september 1768 (nr. 509). Haar voorgeslacht kwam uit Westzaan en Assendelft (Nauerna). Uit een groot aantal gegevens werd een stamreeks samengesteld, die op een aparte pagina werd geplaatst: de Tavenier-pagina.


25 jaar voor de klas

Men bekijkt de meester of de juf dikwijls met een gevoel van afgunst. Zo lang vakantie en dan nog zeuren! Dat er een zware taak op de schouders van het onderwijzend personeel rust, ach, daar staat men nauwelijks bij stil. Kinderen zijn lang niet altijd even gemakkelijk in de omgang, ze scheppen er soms een groot behagen in om de meester of de juf uit te proberen, die zich dan altijd maar moet zien te beheersen.... Maar goed. Voor Dea was het al heel vroeg zeker dat zij juf zou worden. Iets anders bestond er gewoon niet.
  Al op zeer jonge leeftijd begon zij te oefenen. Dat deed ze met Martha, Pepita, Erika, Marjolein en natuurlijk met Josefientje, de pop van haar zus. Die werd dan altijd boos, omdat zij er dan juist zelf mee wilde spelen. Dat was dus dikwijls de aanleiding voor gekibbel. Maar het ergste was nog wel dat Josefientje haar best niet deed. Juf Dea gaf haar dan ook een dikke NUL! Nee, dan Grozematje, dat was toch zo'n goeie leerling, die verdiende wel een DUIZEND! (of was het een miljoen?)
  Hoe het ook zij, in 1967 begon Dea met haar opleiding voor onderwijzeres aan de Kweekschool in Alkmaar en vijf jaar later studeerde ze af met mooie cijfers. Al gauw stond ze voor de klas: eerst op de L.O.M.-school te Koog aan de Zaan, later op een school in Hellevoetsluis.
  We zijn inmiddels 25 jaar verder en nu, op 17 juli j.l., vierde zij haar jubileum met collega's, oud-collega's en met haar man, ouders en schoonouders. Het werd een mooie, toch ook emotionele dag.
  "Het doet je wel wat als je merkt dat één van je collega's 's ochtends vroeg langs alle bushaltes vanaf Spijkenisse tot aan Hellevoetsluis is gereden om je portret op te plakken! Als je dan door een haag zingende kinderen heen loopt en in hun blije gezichten kijkt voel je je net de koningin! Eigenlijk kan de dag dan al niet meer stuk!!! De grootste verrassing kwam toen wij met het hele team ('t was net een schoolreisje!) naar het schoolmuseum in Rotterdam gingen, waar ook Sjaak en de wederzijdse ouders waren. De rondleiding eindigde in een oud ingericht klasje waar de directeur allerlei grappige dingen uit het verleden vertelde. Groot was m'n verrassing toen daar plotseling vier oud-collega's van m'n vorige school verschenen. Dat had ik absoluut niet verwacht! Zij wisten nog enkele dingen te vertellen die mijn huidige team lachend herkende! Ik blijk dus in wezen niet zo veranderd te zijn! Met z'n allen gingen we bij de oude haven nog wat drinken en natuurlijk bijpraten. Toen werd het voor m'n collega's tijd om weer naar Hellevoetsluis te gaan. We namen uitgebreid afscheid. Ze hebben me een ongelooflijk mooie dag bezorgd! Het mooiste vind ik dat ze dit allemaal voor me over hebben gehad. Het zijn stuk voor stuk schatten! Dit geeft weer moed om door te gaan, want soms twijfel je wel eens aan jezelf. Fijn is het dan als je collega's hebt die met je meeleven en in wier hart je een plekje blijkt te hebben!", aldus Dea. "Het was een dag om nog lang op terug te kijken."


OPEN DAG 1997

Het is al weer enige maanden geleden, maar het ligt nog tamelijk vers in het geheugen: de Open Dag. Evenals voorgaande jaren mochten we ons ook nu weer in een flinke belangstelling verheugen. Het was druk in de Vrouwenkamer van Het Heerenhuis te Middenbeemster, waar we al eerder een plekje hadden. Nu moesten we de ruimte echter delen: een van de andere deelnemers aan dit jaarlijks terugkerend gebeuren gaf er een demonstratie kantklossen.
  Naast Beemsterlingen kwamen er ook familieleden en lezers van dit blad, alsmede goede bekenden. Ja, het was soms erg druk, zelfs zo dat je af en toe echt even ruimte moest maken. Volgend jaar zullen we overigens niet deelnemen aan de Open Dag: dan gaan we zelf op pad om het een en ander te bekijken en te beluisteren.
  Mevr. Anneke K., betrokken bij de organisatie van de Open Dag, kwam ook even langs, samen met haar zuster. Zij vroegen zich af of ons misschien iets bekend was over hun voorgeslacht (Koel), destijds wonende te Haaldersbroek (Zaandam).
  De naam KOEL komt wel voor in het boek "Gemeenschappelijke Afstamming, deel 2" (25 februari 1995), maar of er een aansluiting met hen was kon niet zo gauw worden vastgesteld. Het betreft reeks 29:

  1. Pieter Sijmonsz. KOEL, geb. Ilpendam ca. 1570.
  2. Sijmen Pietersz. KOEL, van Ilpendam, overl. na 5-10-1640; tr. vóór 1620 Neeltje Cornelis SWART, overl. vóór 5-10-1640, dochter van Cornelis Cornelisz. Swart en Geert Cornelis alias Jonge Geert.
  3. Pieter Sijmonsz. KOEL, geb. Ilpendam ca. 1627, regerend burgemeester ald. in 1663; tr. NN.
  4. Lijsbet Pieters KOEL, geb. Ilpendam, overl. na 26-10-1731; tr. Ilpendam (geref.) 24-11-1694 Pieter Jansz. GOUW, ged. ald. 13-7-1665, overl. vóór 26-10-1731.
  5. Cornelis Pietersz. KOEL, ged. Ilpendam 19-12-1700; tr. Maritje Gerrits.
  6. Pieter Cornelis KOEL, ged. Ilpendam 15-12-1743, in 1775 won. te Wormerveer; tr. (1) Zaandijk (geref.) 2-7-1775 Aaltje Mattheus DE LIGT, ged. ald. 16-11-1749, overl. tussen 1-10-1781 en 26-2-1785, dochter van Mattheus Evertsz. de Ligt en Trijntje Jans Bakker.
  7. Cornelis Pietersz. KOEL, geb./ged. Zaandijk 22/24-11-1776, broodbakker te Krommeniedijk, enz.


De reeks eindigt met Aaltje LEGUIJT, die op 25 mei 1881 trouwde met Pieter LOUW Hzn., en verwijst verder naar reeks 28/IX.

(Deze gegevens zijn afkomstig van dhr. R.G. Louw (Gouda), die als eerste reageerde op de mededeling dat er een vervolg zou komen op het in 1991 verschenen boek Gemeenschappelijke Afstamming. Hij stuurde enige afstammingsreeksen op, zowel van hemzelf als van medeleden.)
  Zonder daaraan uitzonderlijk veel tijd te besteden kon, na enig onderzoek in Gemeentearchief Zaanstad te Koog aan de Zaan, Streekarchief Waterland te Purmerend en het Rijksarchief te Haarlem, een stamreeks worden opgesteld die inderdaad aansluit op die welke in het boek werd opgenomen.


Nummer 4, november 1997

Met de maand november op de kalender ligt hier al weer de laatste Schakel van 1997 voor u. Het is een blad geworden dat voor een deel in het teken staat van iets waarbij wij ons zeer betrokken voelen: Het Apostolisch Genootschap. Volgend jaar, om precies te zijn op 12 juni, is het 100 jaar geleden dat Jacob Kofman Rzn. tijdens een samenzijn in het lokaal aan de Overtoom te Amsterdam tot Apostel geroepen werd. Daarom in deze Schakel een artikel over het voorgeslacht van deze man. Daartoe werd op 4 september en op 6 en 16 oktober aanvullend onderzoek gedaan in het archief te Hoorn (Archiefdienst Westfriese Gemeenten). Tevens werd bij de totstandkoming van dit artikel gebruikgemaakt van gegevens uit Vollenhove en Urk, ter beschikking gesteld door dhr. K. Kramer te Krommenie, waarvoor hartelijk dank.
  Er gebeurde heel wat in de afgelopen maanden. René keerde terug uit Singapore en Dea en Sjaak vierden in de maand oktober hun 12½ jarig huwelijk. Verder waren er natuurlijk de twee in genealogisch opzicht belangrijke dagen: in Bredevoort (20 september) en in Zaandam (4 oktober). Toevallig alle twee samenvallend met verjaardagen. Wat de dag in Bredevoort betreft, daarover vindt u in dit blad een persoonlijk verslag.


Het Apostolisch Genootschap

In het jubileumboek Terug in de tijd, uitgegeven ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van afdeling Zaanstreek-Waterland van de NGV (zie voor een kort verslag daarvan elders in dit blad), staat op blz. 9 bij de afkortingen onder kerkgenootschappen als eerste "AG" genoemd, Apostolisch Genootschap. Nieuwsgierig bladeren we het boek door, op zoek naar voor ons bekende namen. Die vinden we op blz. 209: de kwartierstaat van Aaltje Schuitemaker. Wat is dat eigenlijk, het Apostolisch Genootschap?
  Wie zich met genealogisch onderzoek in de DTB-registers bezighoudt (de kerkregisters van vóór 1811), zal daarin tevergeefs zoeken naar de registers van dit kerkgenootschap. Dit bestond toen namelijk nog niet. Op wat Het Apostolisch Genootschap precies inhoudt wordt hier niet ingegaan. Als u daar echter toch meer over wilt weten, kunt u dat hier vinden. Wat hieronder volgt is slechts enige summiere informatie, als inleiding voor de in dit blad opgenomen kwartierstaat van Apostel Kofman.
  De Lekturama-encyclopedie (1981) geeft aan dat "apostolischen" een algemene benaming is voor een aantal godsdienstige groepen die hun oorsprong hebben in een beweging die in 1833 op het landgoed Albury bij Londen is ontstaan. Het waren mannen met sterk eschatologische verwachtingen. Twaalf van hen traden op als apostelen en stichtten gemeenten in o.a. Engeland, Schotland, Nederland en Duitsland.
  Ook het boek "De zegen van de twijfel" (1976) verwijst naar Albury, het landgoed van Henri Drummond bij Londen, als de plaats waar het allemaal begonnen is. Bekende namen waren o.a. Edward Irving, prediker van de Schotse Kerk te Londen, en John B. Cardale. Deze laatste was een van de twaalf Apostelen die in juli 1835 deel uitmaakten van het Apostelcollege. Hoe het allemaal verder ging staat in het hiervoor genoemde boek, dat ook bij ons op de boekenplank staat, beschreven. Wat Nederland betreft, vanaf 1863 kunnen we deze kerkelijke richting in het bevolkingsregister aantreffen, zij het onder een andere naam (Hersteld Apostolische Zendingskerk, Hersteld Apostolische Zendingsgemeente in de Eenheid der Apostelen). En nu is er dan Het Apostolisch Genootschap.
  We keren even terug naar het jaar 1863, het jaar waarin opziener F.W. Schwarz te Hamburg tot Apostel werd geroepen voor Holland, België, Engeland (Londen) en een deel van Duitsland (Westfalen). Zijn standplaats zou Amsterdam worden, waar hij op 27 september 1863 arriveerde. Tien dagen eerder werd te Enkhuizen het huwelijk van Jacob Kofman Rzn en Hendrika Greiner voltrokken. Zie voor hun voorgeslacht de kwartierstaat.

Er is in honderd jaar veel gebeurd. Anno nu (1997) zijn er in totaal 96 plaatsen van samenkomst (er wordt nimmer over "kerken" gesproken), waarvan er zich vijf in het buitenland bevinden: in de USA (San Francisco), Canada (Powell River), Zuid-Afrika (Johannesburg), Australië (Perth) en Zwitserland (Zürich).
  Op 26 oktober j.l. werd te Zaandijk een reünie gehouden, waarbij iedereen die vroeger deel heeft uitgemaakt van deze gemeenschap, voor een ontmoeting werd uitgenodigd. Van uit het hele land kwamen ze, want de oud-Zaandijkers hebben zich over het hele land verspreid. Je ziet vele bekenden op zo'n bijeenkomst, maar soms wil de bijbehorende naam je niet te binnen schieten.
  Er was muziek, een hapje en een drankje, een film over de bouw van het huidige gebouw aan de Tuinstraat te Zaandijk, waarop ook het slaan van de eerste paal op 8 april 1963 te zien was en, enige tijd later, het bereiken van het hoogste punt, en er was een kleine tentoonstelling, met o.a. foto's van uitgaansdagen van de jeugd en kerstspelen van vroeger. Leuk als je jezelf op zo'n foto ontdekt! De foto hieronder was niet te zien, maar velen zullen hem ongetwijfeld in hun bezit hebben. Derde van links is Henk Buschmann (hij was er die zondagmiddag zelf ook, met zijn vrouw) en het meisje in het midden is zijn nichtje Hanny Buschmann.

De foto zal zo omstreeks het midden van de jaren vijftig zijn gemaakt. En het was nog in het oude gebouw, aan het Gorterspad.

In november 2013 verscheen een nieuw standaardwerk over de apostolische geschiedenis. Het draagt de titel Nieuw licht op oude wegen, door Berry Brand.


Een bijzondere verjaardag

Oost-Gelderse Contactdag voor Genealogie, Boerderij- en Streekgeschiedenis, 20 september 1997 te Bredevoort. Verslag van een heel bijzonder, onvergetelijk weekend.


" Als je een poosje telefonisch en/of schrijftelijk met iemand contact hebt is het leuk om na verloop van tijd elkaar eens te ontmoeten. Als je dan wat afspreekt en het lukt steeds maar niet dan blijf je zoeken, net zo lang tot je een mogelijkheid hebt gevonden. Wat mevr. Jenny H. te Neede betreft deed die mogelijkheid zich dit weekend voor. Ik ging er heen op vrijdagavond en vertrok weer op zondagmiddag. De zaterdag gingen we met z'n drieën (haar man reed de auto) naar Bredevoort, om naar de contactdag te gaan. Een heel weekend van huis, los van het dagelijks gebeuren en er even helemaal uit. Als je dan weer thuis bent lijkt alles wat er de vorige week is gebeurd zo lang geleden. Je moet weer echt even je best doen om de draad weer op te pakken. Maar goed, dat heb ik gedaan en ik heb er het een en ander van opgeschreven.
  Ik vertrok vrijdagavond om even voor half zeven van huis. Mijn man en Dennis brachten me naar het station, waar Ellen na een paar minuten uit de trein van Zaandam stapte. Ze had 's middags al opgebeld om te vragen hoe laat ik precies zou gaan, want ze wilde een stukje met me meereizen. Ellen en ik stapten samen in de trein, die om twaalf voor zeven vertrok. Tot Zaandam had ik een enkeltje, daarna zou mijn weekendretour ingaan. In de trein kreeg ik van Ellen alvast iets voor mijn verjaardag: een mooie kaart, die ik pas de volgende morgen mocht openmaken, en een pakje sultana's, om onderweg op te eten. Zij stapte in Zaandam weer uit, want om zeven uur eindigde voor haar de geldigheid van de OV. Voor mij ging op dat moment mijn weekendretour in.
  De reis verliep voorspoedig. Van Amsterdam naar Arnhem zat ik in een Duitse trein, in een coupé met twee Duitse mannen. Maar goed, ik had een puzzelboekje bij me, dus ik verveelde me niet.
  Ik had me de hele dag al zenuwachtig lopen maken over wat er allemaal verkeerd kon gaan. Onzin natuurlijk, maar het ging gewoon vanzelf. Stel dat ik ergens een aansluiting zou missen, in een verkeerde trein zou stappen of dat er niemand zou zijn om me af te halen. Natuurlijk had ik wel een telefoonkaart bij me en het telefoonnummer van de fam. H., maar wat heb je aan een telefoonkaart als de gleuf van het toestel is afgeplakt (ik had er die week daarvoor juist een stukje over gelezen). Maar het was allemaal niet nodig geweest om me daar zo over op te winden, want op het perron van Ruurlo stond meneer H. me om zeven voor half tien op te wachten. Hij droeg mijn tas naar de auto en al pratend reden we naar hun huis. Hem had ik vorig jaar al ontmoet, toen we tijdens onze korte vakantie in Hoenderloo zomaar eens langs waren gegaan. Zijn vrouw Jenny was toen echter niet thuis. Dus de ontmoeting met haar was helemaal nieuw.
  Slapen in een ander bed, in een ander huis. Vreemd, maar het lukte toch om in slaap te vallen. De volgende morgen vertrokken we naar Bredevoort, een enig plaatsje, ook wel bekend als de Boekenstad. Er zijn boeken op vrijwel elk gebied verkrijgbaar, en ook oude schoolplaten. U weet wel, die vroeger in de klas hingen. Niet alleen binnen, maar ook buiten lag de koopwaar op de marktkramen uitgestald, wachtend op een volgende eigenaar.
  Volgend jaar bestaat Bredevoort Boekenstad 5 jaar. Dat zal gevierd worden met een bijzondere lustrum-week, van 24 tot 29 augustus. Dus, wie dan toevallig die kant op moet weet waar hij terecht kan.
  Maar goed, we kwamen voor de contactdag. In Ons Huis waren twee zalen in gebruik. Voorin een van beide zalen stond Yvette Hoitink, met zeer interessante informatie over Internet. Ze demonstreerde hoe het allemaal werkte en verkocht een boekje over het betreffende onderwerp. Het kostte slechts vijf gulden en ik heb er dus een exemplaar van gekocht. Er staat o.a. in hoe je een homepage moet maken. Nu heb ik zelf mijn abonnement wel net opgezegd, maar als ik er weer eens mee wil beginnen bij een andere provider kan ik het in ieder geval wel eens uitproberen.
  Bij de NGV afdeling Achterhoek vertelde ik dat ik bezig was met de oudste generaties van het geslacht Ratelband. Ze verwezen me naar het OTGB, waar een stukje over dit geslacht in had gestaan. Maar dat had ik zelf geschreven, dus daar schoot ik ook niet echt mee op. Hetzelfde overkwam me bij de stand van het CBG, waar ik even in de laatste aanvulling van het Genealogisch Repertorium keek. Misschien waren er nog publicaties over de geslachten Sinkeldam en Ratelband waar ik niets van wist. De beide namen kwamen er inderdaad in voor. Ze verwezen naar het boek Gemeenschappelijke Afstamming en het mededelingenblad van afd. Zaanstreek-Waterland.
  Bij het Heimatverein Barlo informeerde ik naar de naam Ratelband, omdat deze immers ook in Anholt voorkomt (ca. 1600). Behalve dat het een leuk gesprek was (in het Duits) leverde het niet veel op. Het archief in Anholt, op een kasteel, is in particuliere handen, maar je kunt door het schrijven van een briefje een afspraak voor onderzoek maken. In het archief zelf kunnen geen fotocopieën worden gemaakt, dus je moet er alles zelf kopiëren. Dat lijkt me heel moeilijk, want het oude Duitse schrift is al zo moeilijk te lezen. Van de naam Ratelband had hij in ieder geval nog nooit gehoord.
  Afdeling Twente was ook present. Daar vroeg ik of iemand mij kon helpen aan gegevens over het geslacht Sinkeldam (of Senkeldam). Op de computer werd gekeken of er iemand was die met dit onderzoek bezig was en, ja hoor, dhr. Lichtenberg uit Alteveer kwam daarbij uit het bestand naar voren. Ik kreeg het adres en ik ga hem een briefje schrijven. (Dat is inmiddels gebeurd maar heeft niets nieuws opgeleverd).
  Mevr. H. bracht lange tijd door bij de stand van Mosaik, Bezirksgruppe Kleve. Ze sprak met dhr. Berenbroek, uit Nijmegen, de voorzitter. Misschien heeft hij ook wel nadere aanwijzingen met betrekking tot de herkomst van het geslacht Ratelband. Een briefje of een telefoontje naar hem zou misschien wel nuttig zijn.
  Verder was er ook een stand van de Stichting Gelders Oudheidkundig Contact. Daar mocht ik een paar exemplaren van Gelders Erfgoed meenemen. Jan Diebrink vertegenwoordigde op de Contactdag Haza-Data. Zijn naam kom je regelmatig tegen in Haza-Nieuws. Hij is een goede bekende (en tevens familie) van mevr. H. Leuk om nu eens kennis met hem te maken.
  20 september was ook mijn verjaardag . 's Avonds aten we bij de overburen, die een eetcafé hebben. Het was mooi verzorgd, erg lekker en heel gezellig. We deden er lang over. En we hebben ondertussen heel wat afgepraat.
  Zondagmorgen even over half negen stapten we weer in de auto. We gingen naar Winterswijk, om een bezoek te brengen aan de steengroeven. Tot de dag tevoren wist ik van het bestaan daarvan niet af. Over het land lag hier en daar een witte glans. Had het soms licht gevroren? Het was in de steengroeve ook erg koud, hoewel de zon al scheen. Na de steengroeven bekeken te hebben brachten we ook nog een kort bezoek aan het even over de grens gelegen plaatsje Zwillbrock, waar we door het glas in de deur van de kerk naar binnen keken. De kerkdienst was nog aan de gang dus we gingen weer weg, terug naar Neede. Het landschap waar we doorheen reden was heel mooi, soms glooiend, met veel maïsvelden. Ik zou hier best mijn vakantie eens door willen brengen.
  Bij de fam. H. thuis aten we nog soep en toen was dan toch echt het moment aangebroken om weer naar huis te gaan. Ik zocht mijn spulletjes bij elkaar en had toch de indruk dat mijn tas, ondanks het feit dat de koeken er uit waren (die had ik meegenomen om op mijn verjaardag te kunnen tracteren), voller was. En dat was ook zo, want ik had o.a. een bewaarband voor het blad Genealogie van het CBG gekocht. Meneer H. bracht me weg, naar het station. Er was nog wat tijd over om te praten, maar toen kwam daar echt de trein, en het afscheid. Het was een zeer bijzonder weekend en een onvergetelijke verjaardag. "


Hanny Sinkeldam, maandag 22 september.

Open Dag Zaanstreek-Waterland

Op 4 oktober had in het Economisch College te Zaandam (achter het station) de Open Dag plaats, ter gelegenheid van het 10-jarig jubileum van de afdeling. Het was groots opgezet en buitengewoon gezellig. Op deze dag werd ook het nieuwe boek van de jubilerende afdeling gepresenteerd, dat als titel "Terug in de tijd, een bonte verzameling van genealogisch onderzoek in de Zaanstreek en het Waterland" kreeg. Dames en heren in Zaanse klederdracht liepen door de school en droegen zeker bij tot de gezelligheid. En er was erg veel te zien. Er hadden leuke ontmoetingen plaats.
  Een mevrouw uit Utrecht meende dat daar tevens notariële akten e.d. over het geslacht Brederode ter inzage lagen, want dat had zij gelezen in De Schakel van mei j.l. Ze had alleen niet goed naar de datum gekeken, want die mededeling betrof de Open Dag in Middenbeemster, van 8 mei j.l. Afdeling Zaanstreek-Waterland ontving op deze dag tevens een exemplaar van het inmiddels voltooide werkje "Ons Middeleeuwse Voorgeslacht".


Uit het leven gegrepen

Een probleem waar in deze tijd veel mensen mee zitten is het niet hebben van werk. Ook in onze familie- en kennissenkring komt dit voor. Je zou het een verschijnsel van deze tijd kunnen noemen, maar ook vroeger kwam het voor. Lees er de geschiedenisboeken maar op na. Het nu volgende stukje komt uit het boekje Grootvader.

Werk zoeken is moeilijk als er heel weinig van is. Als er zich dan ook een mogelijkheid voordoet is het zaak deze kans te grijpen. Wie niet zoekt slaagt er zeker niet in wat te vinden! Op een dag liep vader, samen met een andere werkloze, door Zaandam. Bij de verffabriek van Pieter Schoen zagen ze bij de portier een bordje hangen: PERSONEEL GEVRAAGD.
  "Wacht, ik ga naar binnen!" zei vader.
Wat voorheen ondenkbaar was gebeurde: hij werd aangenomen. Eindelijk, een baan! Vanaf die tijd ging alles beter. Terwijl er steeds meer werklozen kwamen, kregen Piet, Joop en tenslotte in 1937 ook Wim werk bij Pieter Schoen. Bovendien werkte moeder ook nog, zodat je met recht zou kunnen zegen dat de familie Buschmann goed in hun slappe was zat. Het duurde dan ook niet lang of de auto deed zijn intrede in huize Buschmann.

Zie verder het verhaal elders op de website.

Het eindigt met een stukje over het vogeltje, hun huisdier. Het is eigenlijk heel gewoon, het hebben van een huisdier. Bij de een is het een hond, bij de ander zijn het vogels, vissen, of loopt er een poes door het huis. Soms zelfs is een combinatie mogelijk. Zo hadden we thuis een kat, een hond en ook een paard. Deze laatste had dan wel niet zijn plekje in huis, maar hij hoorde er toch wel echt helemaal bij.
  Meestal overleeft de mens zijn huisdier, omdat de mens nu eenmaal ouder wordt dan het dier. Maar toch, als het je eigen huisdier betreft is dat heel erg verdrietig. Sheba, onze hond, ging heen op 21 oktober j.l. Ze was ongeneeslijk ziek en we hebben haar moeten laten inslapen. Het is nu stil in huis en overal in huis word je met haar afwezigheid geconfronteerd. Maar we hebben ruim tien fijne jaren met elkaar gehad en zij had een goed leven bij ons. Het was een lieve hond.


De Sinkeldammer Courant

Tegelijk met deze Schakel verschijnt voor de laatste keer De Sinkeldammer Courant. Gezien de geringe belangstelling van de meeste familieleden voor dit blad en de nog geringere betrokkenheid bij het vervaardigen daarvan, werd het besluit genomen alle activiteiten met betrekking tot het op deze wijze verspreiden van familienieuws betreffende het geslacht SINKELDAM te beëindigen. Belangrijke mededelingen zullen voortaan alleen nog opgenomen worden in De Schakel.
  Het maken van een nieuwsblad alleen voor de familie Sinkeldam was wel leuk om te doen, maar het kostte veel tijd. En juist dat is iets wat dikwijls ontbreekt. Ook de aangekondigde nieuwe opstelling van de genealogie zal er waarschijnlijk niet komen. Hij bestaat natuurlijk wel en zal ook regelmatig worden bijgewerkt als daar aanleiding toe is, maar bevindt zich in de computer. En waarschijnlijk zal hij daar ook wel blijven!

(Zie voor de huidige stand van zaken genealogie Sinkeldam).


Terug naar boven