Het Oude Testament heeft lange tijd als enige historische bron voor de oorsprong van de mensheid gegolden, maar vrij onlangs is gebleken dat de Soemerische teksten veel ouder moeten zijn dan de eerste Israelitische notities voor het boek Genesis. Zowel in Genesis als in oudere geschriften wordt gesproken over de Nephilim of Annunaki, 'zij die nederdaalden'.
Wie waren deze Nephilim? Alles wijst erop dat zij van een andere planeet afkomstig waren en dat de gebeurtenissen in de Hof van Eden niets anders waren dan een conflict binnen de Nephilim, waarbij Adams eerste vrouw Lilith, de slang en de oermoeder van de Sangreal, een probleem vormde dat door de redacteuren van de bijbel goeddeels is weggemoffeld.
Een overtuigend overzicht van de afstamming van de eerste mensen.
Het leek me een interessant boek en daarom heb ik het gekocht. Ik zal proberen in het kort iets over de inhoud te vertellen.
In de inleiding geeft Sir Laurence Gardner een korte samenvatting van de hoofdinhoud van Erfopvolgers van de graal, zijn eerste boek, met daarin op blz. 13 het volgende fragment:
De strategisch verwijderde passage van het Marcus-evangelie
(die nog steeds niet wordt opgenomen)
maakte het volmaakt duidelijk dat Jezus en Maria
Magdalena man en vrouw waren.
Was het bij zijn eerste boek het Nieuwe Testament waar hij uitgebreid aandacht aan besteedde, in dit boek komt het Oude Testament aan de orde. Het lijkt
me dat er wel enige overeenkomst is met de boeken van Erich von Däniken. Bovendien bevat het boek schema's waarop de afstamming van de eerste mens
duidelijk wordt.
Hoewel ik het boek al sinds 2000 in huis heb ben ik pas op 2 mei 2001 begonnen met lezen. Het is een dik boek: het twintig hoofdstukken tellende boek
telt 368 pagina's. Vele illustraties verduidelijken de tekst. Zoals uit het fragment van blz. 85 ook blijkt, is de schrijver van het boek
een genealoog ...
Hoofdstuk 2:
Een Soemerische tekst van 1960 v.Chr. (ongeveer in de tijd dat Terah zijn familie van Ur naar Haran verhuisde) kan goed de eerste sleutel verschaffen, want deze verklaart: 'De goden hebben ons verlaten als trekvogels. Rook rust op onze steden als een lijkwade'. Dit is een interessante ontwikkeling: 'de goden'. Wat voor goden? Om deze vraag te beantwoorden moeten we terugkeren naar het begin van Genesis, waar God in verband met de schepping van Adam zegt: 'Laat Ons mensen maken naar ons beeld, als onze gelijkenis (1:26). Dan zegt God, later, over de Boom in de tuin: 'Op de dag dat gij daarvan zal eten, dan zullen uw ogen worden geopend, en gij zult als goden zijn' (3:5). Dit wordt gevolgd door: 'De Here God zeide, Zie, de mens is geworden als een van Ons' (3:22).
Zoals hiervoor al vermeld is de heer Gardner genealoog. Gedetailleerd beschrijft hij de samenstelling van de familie:
Hoofdstuk 7:
blz. 85: De vrouwen van Anoe waren zijn zusters: Antoe, de Vrouwe van de Hemel (ook Nammoe genaamd), en Ki, de Aardemoeder (ook Oerasj genaamd).
(...) Anoe had twee zonen, Enlil (of Iloe), Heer van de Hemel (wiens moeder Antoe was). Enki (wat 'archetype' betekent) had twee vrouwen, van wie er een de godin Damkina was, de moeder van Mardoek die de god van de Babyloniërs werd. Enki's andere vrouw was zijn halfzuster Nin-choersag (wat Bergkoningin betekent), de Vrouwe van het Leven, die ook bekendstond als Nin-mah de Grote Vrouwe.
(...) Enki's broer Enlil werd ook met Nin-choersag in de echt verbonden, en hun zoon was Ninoerta (Ningirsoe), de Machtige Jager. Bij zijn andere vrouw, Ninlil (of Soed), had Enlil een tweede zoon, Nanna (of Soeën), die bekendstond als de Slimme. Nanna en zijn vrouw Ningal waren de ouders van de welbekende godin Inanna (ook Isjtar genaamd), die huwde met de Herderskoning Doemoe-zi (in het boek Ezechiël van het Semitische Oude Testament vermeld als 'Tammuz'); het was uit de goed gedocumenteerde huwelijksceremonie van Inanna en Doemoe-zi dat zich later het Hieros gamos (het heilige huwelijk) van de koningen van Juda ontwikkelde.
Gardner schrijft over het aardse koningschap dat dit oorspronkelijk als een gewijde taak werd gevestigd. De koning werd aangeduid als een herder. Hij
had ook een herdersstaf (de kromstaf of de bisschopsstaf). Deze staf was het symbool van de oorspronkelijke koningen. De koning had verschillende taken,
waaronder het besturen van de stad. Op blz. 106 en 107 worden een aantal van deze taken beschreven.
Zelfs al heb je de Bijbel nooit echt bestudeerd, dan weet je toch wel dat Jozef timmerman was. Iedereen weet dat, toch? Maar dat klopt niet volgens de
schrijver. Hij wijt het aan een vertaalfout: het woord "timmerman" zou, geheel ten onrechte, zijn afgeleid van het Griekse ho tektoon (van het
Semitische naggar). In werkelijkheid betekent dit een 'Meester van het ambacht'. Dat wil zeggen dat Jozef helemaal geen houtbewerker was: hij was
een onderlegde alchemistische metaalbewerker ...
Op blz. 238 komt de berg van Mozes aan de orde. Een fragment:
De berg (nu Gebel Moesa genaamd - 'berg van Mozes') was niet de heilige berg Horeb uit de bijbel, want Horeb was de piek die nu de berg Serâbit heet. Opreizend tot meer dan 860 meter boven zeeniveau, is de berg te vinden op de weg van de Egyptische delta (voor men de Gebel Moesa bereikt) op een plek die Serâbit el-Khâdim heet. Dit is een streek met turkooismijnen; het is ook de plaats van de belangrijkste bijbelontdekking die ooit gedaan is, hoewel de ontdekkers destijds niet de ware betekenis ervan zagen.
Toen ik de achterkant las vond ik het boek interessant genoeg om er aan te beginnen. Hoewel sommige stukken wat "taai" zijn vond ik het toch een heerlijk boek om te lezen en ik zal het zeker nog wel eens ter hand nemen. Ik heb er geen spijt van dat ik het heb gekocht. Mocht u het ooit van mij willen lenen, dan moet ik u toch teleurstellen: ik leen nooit mijn boeken uit. Maar wie weet, wellicht is het boek nog te koop.
(Met toestemming van de uitgever op de website geplaatst op 17 januari 2002 door H. Sinkeldam-Buschmann.)